... Bir Hayal Alemi ...

Bööö :)

2012-01-23T13:09:00.000-08:00

Hep aklımda olan ama bir türlü güncelleyemediğim blogum :)

Eski şablondan sıkıldım ama yeni şablonda bulamadım şimdilik bunla idare edeceğiz...

Herkesler iyidir inşallah. Bu arada buraya yazarken eski arkadaşlarımı da merak ettiğimi farkettim:)

Tatil Biter...

2011-09-04T14:02:00.000-07:00

Tatil biter ve stres baslar... 9 gun tatilin ardindan tekrar ise gidiyor olmak hic guzel bir duygu degil... Bu ay mumkunse cabuk gecsin :)

İyi Bayramlar...

2011-08-30T01:04:00.000-07:00

Sevdiklerinizle birlikte iyi bir bayram geçirmenizi dilerim. :)

Evin Duvarı :)

2011-07-31T11:22:00.000-07:00

Kartpostal kabul edilir :)

İstanbul...

2011-07-02T09:42:00.000-07:00

Bu şehirde aşk, illaki iki insanın birbirini sevmesi manasına gelmez. Belki Azîz Mahmûd Hüdâyî’nin yokuşundan yukarı doğru tırmanırken insanın terlemesi manasına gelir, belki Yahya Efendi’nin orada bir akşam serinliğinde bir boğaz manzarasıdır aşk, öbür taraftan baktığınızda belki Ebû Eyyub-el Ensâri (r.a)’de iç dünyasına dalıp gitmenin adıdır. Yahut da o derin serviliklerin altında mezarların içerisinde biraz kendisine dünya ve zaman kayıtlarından sıyrılmış bir ânın hikayesidir...

(Yazan: İskender Pala)

Oyuncaklar...

2011-06-28T10:11:00.000-07:00

Hayvanlar alemim. Bir çoğunun adı var olmayanlara da bulmak lazım:)

Laleler...

2011-06-06T11:27:00.000-07:00

Her yerde buluyorum laleleri:)

İstanbul'da pek fırsatım olmamıştı ama Meersburg'da tekrar karşılaşınca mutlu oldum...

Böö:)

2011-06-05T10:22:00.000-07:00

Sadece bir ses vereyim, buralarda olduğu söylemek için uğradım.

Herkesi takip etmeye devam ediyorum. Bir ara yeni yazılarla dönüş yapacağımı umuyorum:)

Paris...

2010-10-18T11:24:00.000-07:00

Yolculuk Paris'e...

Ağva...

2010-07-24T10:56:00.000-07:00

Herkese merhabalar,

Uzun zamandır fotoğrafsız kalmış blogum, hemen fırsatı değerlendireyim dedim.

Haziran ayında iş arkadaşlarımla gittim 1 güncük Ağva gezisinden fotoğraflarla karşınızdayım :)

Bu arada Nikon'umun yeni ismi RIFKI :)

Ayrı bir ismi olsun istedim o artık Nikonluktan ayrıldı Rıfkı oluverdi :)

Çokta güzel oldu bence...

Rıfkı ile Tuba arkadaşımın fotosunu çekerken karşılıklı oldu pozlarımız :)

Karpuzun tadı çok güzeldi diye hatırlıyorum unutmuş olma ihtimalim yüksek :)

Kedinin fotoğrafını Adem arkadaşımız çekti. Bana ait değildir :)

3 arkadaş gezmeye çıktığımızda (ki arkadaşların bir kısmı denize girdiği için biz vaktimizi gezerek değerlendirdik) keşfettiğimiz yerlerden bir kısmı...

Alttaki fotoğrafta terk edilmiş bir köy gibiydi. Aslında burası niye böyle anlayamadım :)

Bu küçük kardeşler çok normal gözüküyorlar ama hiçte sandığınız gibi değil.

Çünkü küçük kardeş büyüğünü öyle dövüyordu kiii :)

Hırslı hırslı vuruyor diğer garibim de kafasını bile kaldırmıyordu :)

Bu fotoyu mısırcı amca görmeden yanından geçerken deklanşöre bastım şansıma ne olursa dedim.

Ama kötüde olmamış :)

Saatlerce oturup izlenilecek ucu bucağı olmayan bir deniz...

Yalnız güneş yakıyor dikkat! :)

Ayaklarımı denize sokup baştan sona yürümediğime pişman mıyım??

Kocaman bir evet!

Ama dalga vardı, hemde sonra ayaklarım kumlu kalıyor sevmiyorum onu işte :)

Mangalımız yanıyor. Aşçımız İsmet Abeyyyy :)

Bu pozu Ağva'dan ayrılmamıza çok yakın bir vakitte çektim.

Gün boyunca çekilenler arasında en çok bunu beğendim...

Okey taşlarını sadece çıkardığı seslerden ve de böyle fotolarda malzeme olduğu için seviyorum :)

Arkadaşlar denize girerken ayakkabılarını bu şekilde bırakmışlardı ama denizden çıktıklarında yoklardı.

Niye mi?

Çünkü dalga onları alıp çoktan gitmişti :)

Arayışlar sonucunda farklı çiftlerini denizde buldular ama yılmadılar tekrar gittiler sonuçta ayakkabılarına ulaştılar...

Kendi fotoğrafımla başladım onla da bitsin...

Ağva gezisinde daha çok arkadaşların fotoları mevcut olduğu için seçme olarak anca bunları beğenebildim :)

3 günlük bir gezi daha gerçekleştirdim. İnşallah üşenmez isem kısa zamanda onları da yüklemeye çalışacağım ama şimdilik bu kadar...

...Görüşmek üzere...

Kelimeler...

2010-07-17T12:56:00.000-07:00

Şebnem gibi küçücük bir mürekkep damlası,

Bir düşünceye isabet ettiği zaman

Öyle kelimeler meydana gelir ki,

Üzerinde binlerce, belki milyonlarca insanı düşündürür...

(Yazı: Byron)

(Resim: Google)

Hayat...

2010-07-12T10:29:00.000-07:00

Hep 'hayır' dese de bana hayat, 'hayırlısı' diyeceğim hep hayata inat...

İstanbul...

2010-06-04T14:54:00.000-07:00

İstanbul deyince aklıma martı gelir

Yarısı gümüş, yarısı köpük

Yarısı balık yarısı kuş

İstanbul deyince aklıma bir masal gelir

Bir varmış, bir yokmuş...

(Yazı: Bedri Rahmi Eyüpoğlu)

(Fotoğraf: Bana ait)

Eğer...

2010-06-03T10:36:00.000-07:00

Eğer öyküyü sözcüklerle anlatabilseydim bir fotoğraf makinesini peşimden sürüklemem gerekmezdi...

(Yazı: Lewis Hine)

(Fotoğraf: Google)

İstanbul'da Lale Zamanı...

2010-04-04T03:16:00.000-07:00

Okuyor, okurken ağlıyordu:

“Osmanzade’den Hafız Çelebime,

Cümle arz-ı selam,mahabbet ve meveddetten sonra

Sezâm, refik-i dilpesendim, ruhum efendim,

Lale!.. İstanbul’da söylenen en zarif kelimedir… Nisan ve Mayıs aylarını süsleyen bir sehl-i mümteni… Bir yaratılış şahikası, bir güzellik masalıdır.

Lale bir ilham; güzellik uğuldar renklerinde, sevgiler çoşar yapraklarında. Lale bir güzel bahçe, şevk ile yürünür tarhlarında ve şavklar saçılır altı yöne altı yaprağından. Lale hasbi bir tebessüm, kalbî bir yakınlık… Lale bir aşkın adı; bir derin hüzün buketi… Lale ile acı gerçekler mutlu düşlere, paslı demirler parlak gümüşlere, yavuz bakışlara tatlı gülüşlere döner birden; lale ile uğruna can verilecek bir sevgili yaşar içimde. Lale başıma taç ve ben ona muhtaç. İstanbul toprağına düşmeyince bir lale renge durmaz yaprağı, gülümsemez çiçeği. Bâkir kâselerinde demlenmiş düşler getirir lale hayatımıza ve yaşama sevinci vurur kalplerimizin duvarlarına. Kapa gözlerini ve dinle saki, bir İstanbul lalesinin çığlıklarını duyuyor musun?!.. İstanbul’a çıkmayan bir lale yolu, laleye çıkmayan bir İstanbul kadar kayıptır, yitiktir. Rüzgarları toplayan hüzünler ağlar yoksa İstanbul bahçelerinde ve bir kabir başında yas tutar gibi laleler seher vakitlerinde…

(Yazı: İskender Pala - Katre-i Matem)

(Fotograf: F. Tamer Aktekin)

Üç Şey...

2010-01-31T12:23:00.001-08:00

Üç şey;

Köy sakinleri yağmur duasına çıkmışlardı. Bütün köy ahalisi toplandı.
İçlerinden sadece birinde şemsiye vardı.
Bu inançtır...

Babalar bebeklerini havaya hoplatır, çocuklar gülmekten bayılır. Yere
düşeceklerini akıllarına bile getirmezler. Çünkü babaları onu tutacaktır.
Bu güvendir...

Yatağımıza girerken yarın uyanıp yaşamaya devam edeceğimize dair
teminatımız yoktur. Ama yine de ertesi güne dair planlar yaparız.
Bu ümittir...

Ve bu üçü varsa hayatınız güzeldir...

Aranıyorrrrr...

2010-01-28T12:21:00.000-08:00

Eleman aranıyor...

Paylaşmanın kendini azaltmak olmadığını,

Yüz yüze konuşmanın arkasından konuşmaktan daha etkili olduğunu,

“Günaydın” demenin borç para vermek olmadığını,

“Lütfen”, demenin utanılacak bir şey olmadığını,

Yönetici olmanın emir vermek olmadığını,

Saygı duyulacak iş, saygı duyulmayacak iş diye bir ayırımın olmadığını,

Yöneticiye, duymak istediğini söylemenin iyilik olmadığını,

Eğitimin dinlenme olmadığını,

İletişim kurmanın sadece konuşmak olmadığını,

“Özür dilerim” kelimesinin yasak olmadığını,

Hayatta sevinçler kadar hüzünlerin de olduğunu,

Mutluluk maskelerinin satılmadığını bilen...

Kendisi ve bütün dünyayla barışık olan,

Ve tüm bunları çevresine anlatıp aşılayacak kişiler aranmaktadır...

(Alıntıdır)

Suç...

2009-11-20T15:30:00.000-08:00

Hikayemiz, HERKES, BİRİSİ, HERHANGİ BİRİ ve HİÇ KİMSE adlı dört kişi hakkında...

Yapılması gereken önemli bir iş vardı ...

HERKES, BİRİSİ’nin bu işi yapacağından emindi.

Gerçi işi, HERHANGİ BİRİ de yapabilirdi. Ama HİÇ KİMSE yapmadı...

BİRİSİ buna çok kızdı. Çünkü iş HERKES’in işiydi.

HERKES, HERHANGİ BİRİ’nin bu işi yapabileceğini düşünüyordu.

Ama HİÇ KİMSE, HERKESİ’in yapamayacağının farkında değildi.

Sonunda;

HERHANGİ BİRİ’nin yapabileceği bir işi, HİÇ KİMSE yapmadığı için, HERKES, BİRİSİ’ni suçladı.

(Her ikisi de alıntıdır)

Galata Kulesi...

2009-11-15T13:02:00.000-08:00

Selamlar Blog Alemi
Geçenlerde kapısından dönmek zorunda kaldığımız Galata Kulesine gitmiş bulunmaktayız. :) Doğum günümde gittik Zehoşla. Bu yazıda sadece Galata Kulesi olucak ayrıntılar bir sonrakinde artık.

Gittiğimiz gün çok güneş olması nedeniyle çok iyi fotolar çıkmadı, ama yine de güzeldi tavsiye ederim gitmenizi. Bundan sonrası sadece fotolar konuşşsun ben susuyorum :) (Fotografları daha düzgün yayınlamak isterdim ama hepsi kendi alemindeler laf dinlemiyorlar ondan karışık oldu...)

06.11.2009

Karaköy...

2009-10-14T14:49:00.000-07:00

Selamlar Blog Alemi

Aslında yazıcak çok yazı var ama en tazesini yazalım. Salı günü benim bir işim oluduğu için Karaköy'e gitmem gerekiyordu. Fırsatı da değerlendirdik Zehoş'ta geldi. Karaköy'deki işimden hiç bahsetmeyeceğim bile çünkü sinir bozucu bir olaydı :) En ilginç olanı ise ayarlasak bu kadar olmayacak dediğim Bilge Adam'daki arkadaşımla karşılaştım. Özlemişiz birbirimizi yarım saat falan oturduk bol bol dedikodu yaptık :)

İşimin 5 dk içinde bitmesi (!) sonucu Zehoşla gezme planına girdik hemencicik. Ama ilk başta benim karnımı doyurmam gerekiyordu. Hemencicik bir yere yapıştık. Şans eseri gittiğimiz yerin teras katı boştu. Ohh miss gibi püfür püfür esiyordu ve de kimsenin olmamasından çok rahattık. Zehoş'un balığı gelmesi tam 45 dk sürdü! Bende bekledim bea yazık oldu bana :( Neyse ki çok şükür karnımızı doyurduk ama oradan kalktığımızda hala ben açtım. Dışarı çıkınca bir de simit falan mı alsam diye düşündüm neyse ki yürümeye başlayınca unuttum :p

Galata Kulesine gitmeye karar verdik. Yanına kadar gittik ama oradaki muazzam görüntüyü görünce diğer fotoğraf makinam olmadı için kendime çok kızdım. Onun için yukarı çıkmadık yani benim yüzümden çıkmadık. Çünkü yukarı çıkınca ben daha çok ahh ahhh diyecektim :) Ama en kısa zamanda gidicez Zehoş SÖZ...

Hep Eminönüne gidiyorduk ama ben Karaköy'ü daha çok sevdim. Sokakları daha bir güzeldi.

Geri dönüşte Kadıköy'de inmemiz gerekirken bir anda hadi Haydarpaşa da indik. Maksat değişiklik olsun. Yürüyerekte Kadıköy'e indik. Oradan da doğruca evlerimizeee :)

- Zehoş Kız Kulesi'ni de anlatıyım mııı? :p

- Bi de oturduğumuz yerin ismini okumanı da söyleyeyim miii? :p

Neysem şimdilik bu kadar sanırım. Diğer yazıları da sonra paylaşırız :)

Tin Ailesi...

2009-10-05T11:39:00.001-07:00

Veee karşınızda Tin Ailesi...

Aile Fotoğrafı...

Aile üyelerini tek tek tanıyalım :)

Bu gördüğünüz köpekciğin adı SABAHATTİN :)

Aileye yeni katıldı. Abimlerin bu seneki yurt dışı gezisinden hediye :)

Bu minik kuzucuğun adı ise NURETTİN.

Yumak gibi insanın elinden bırakası gelmiyorrr :)

Bu da abimlerin Ankara gezisinden hediye...

Evet evet karşınızda ailenin ilk ferdi olan MUHİTTİN.

Muhittin doğum gününde aldığım hediyeydi. İsmini arkadaşlar koymuşlardı.

Bu horozcuğun adı da HAYRETTİN.

Bu fareciği de hepimiz tanıyoruz. Ratatouille filminin vazgeçilmezi...

Bu da abimin geçen seneki yurt dışı gezisinden hediye...
Adı ise FAHRETTİN...

Bu beyaz filciğin adı ise BAHATTİN...

Mecburiyetler ve Nefretlerle Dolu Yaşam…

2009-09-15T15:45:00.000-07:00

Mecburiyetlerden nefret ediyorum… Başkalarının gönlü olsun diye mecbur bırakılmaktan da...

İstemediğin yerlere götürülmekten, herkesin gönlü olsun diye kendi benliğini etkileyen zihniyetten de nefret ediyorum…

Kendi rahatını düşünürken benim hayatımı/rahatımı bozan şahıslardan başlı başına nefret ediyorum…

Her şeye burnunu sokan kişilerden hayatımızı yönlendirmeye çalışarak huzurumu bozanlardan da nefret ediyorum…

Robot olarak karşısındaki insanı kullanan kişilerden de nefret ediyorum…

Gitmek istemediğimiz yere gitmemizin mecburi olduğunu düşünen şahıslardan nefret ediyorum… Ki kendilerinin de gitmesi gerekirken bunu tek taraflı düşünen kişilerden de nefret ediyorum…

Nefret ettiğim kişilerin bunu okuyamamasına da gıcık oluyorum! … Okusalar da yine aynı olacaklarından yine nefret ediyorum…

Nefret ettiğim daha çok şey var bu konu hakkında… Ama ben mecbur bırakıldığım bir yere gitmek için yola çıkıyorum…

Kabus gibi günlere merhaba demeye hazırlanıyorum(z)… Evet evet bundan da nefret ediyorum…

Herkese de Hayırlı Bayramlar diyorum…

İzmit ...

2009-09-02T16:02:00.000-07:00

Selamlar Blog Alemi...

Malumunuz üzere yine tembellik aşamasını çok uzatmışım... Aslında blogum 3 haftadır sorunluydu. Yorumlar kısmı falan açılmıyordu, ben herkeste öyle sanıyordum saftirik olarak sonradan hatanın benim blogda olduğunu öğrendim. Sonuç olarak şuan çok şükür düzeldi. :)

*****

Bu yazıda Haziran ayında (21.06.2009) yapmış olduğum İzmit gezisinden bahsediyim...

İzmit'e gitmemizin sebebi; üniversiteden arkadaşımız olan zat-ı muhterem Betül'ün yani Betüş'ün yaklaşık 2 senedir başımızın etini yemesidir... Sonuçta Zehoş'la gitmeye karar verdik. Sabahın köründe hangi trene binsek te erken gitsek diye kaç saat plan yaptık. Sonuçta 9 daki trenin en uygun olduğunu düşündük -ama kaç saat sonra- :)

Zehoş Hanımın ille seninle aynı istasyondan binelim trene demesi üzerine zaten macera başlamış oldu... Sabah gelmen zor olur geç kalırız falan filan dememe rağmen yok ille birlikte aynı yerden olsun dedi. Ki vazgeçirmek elden değil. Haliyle istasyon bana yakın olduğu için ulaşımım kolaydı. Ama yine de yaklaşık yarım saat önce istasyonda hazır bekliyordum. Biletlerimizi her ihtimale karşı alıp bekleyeyim ne olur ne olmaz diyerek oturdum, etrafımda koşturan insanları kulağımda müzik eşliğinde izlemeye devam ettim. Zehoş Hanıma da sürekli "Hangi duraktasın?" " Geç kalıcaksınnnnn! " gibi panik cümlelerini yollamazsam içim zaten rahat etmezdi :)

Zehoş'un otobüs şoforü ile muhabbete geçmesi, "Abii yetişir miyiz?" cümleleri sonucunda trenin gelmesine 2 dk kala geldimmmm diye mesaj attı. İşte can alıcı nokta burası! Koşarak yanına gittim çünkü bilmiyordu. Beni görmesiyle bastı çığlığııı.... "Koş Zehoş tren geldiii... Çekilinnn tren kaçıcak... Müsade eder misiniz yetişmemiz lazımmmmm..." diye alt geçitteki tüm kişilere çarpa çarpa çok şükür yetiştik... Yetişmiştik ama 15dk kendimize gelemedik. Trene kendimizi atar atmaz biraz nefes alıp öyle oturduk. Herkes uyurken biz gülme krizindeydik. Eminim biz trenden inince herkes Ohhhh Beee demiştir. :)

Ve ve ve sınav zamanlarında trenle okula giderken ki biletlerimizi Zehoş saklamıştı. Daha önce bir kaç tanesini hacılamıştım, evde duruyordu. Ama Zehoş cüzdanında taşıyormuş onlarında fotosu olmadan olmazdı :)

Ayrıca trende çok artistlik fotolarını çektim Zehoş'un, ama sır onlar :p Yakınlaşınca Betüş'e haber verdik az kaldı iniyoruz diye. Gel görelim ki biz İstanbul'dan geldik hanım kızımız evinden istasyona gelemedi!.. Neyse ki götürdüğü ferah yerde kahvaltı eşliğinde sohbet etmemiz sonucunda kendini affetmiş bulunmaktayız. Gerçi o kadar tabaktakini yedim mi? Tabii ki hayır! Çünkü benim kahvaltı saatim değildi... :(

Gelelim az İzmit'i anlatmaya... İzmit'in meşhur caddesinde (ki öyleydi diye hatırlıyorum) birazcık bana Sakarya'yı andırdı. Güzel bir şehir... Hele ki Çakma Boğaz Köprüsü olan Üst Geçitlerine bayıldım... Özellikle yürüyen merdivenin ve asansörün olması çok akıllıca... Takdir ettim. Keşke İstanbul'da da öyle olsa :) Mümkün olduğunca parklarının içinde küçük tahtadan köprüler vardı. Onlarda çok hoş duruyorları. Ne yazık ki biz hiç köprü görmemişiz gibi tüm fotolarda biz varız... Hiç tek küçük köprüleri çekmemişiz :(

Sahil kısmı da çok güzel ve sakindi. Genelde parklar var oturma alanlari, yeşillik... İnsanın içini açan cinsten :)) En azından ben beğendim...

Pazar günü olmasından dolayı dışarıdaki tüm masalarının dolu olup püfür püfür havada kahvaltı yapan kişilerle dolu olan Marina Cafe'ye gittik. Burası da tam kafa dinlenilecek yer... Ses yok, manzara var, ortam rahat... Hava sıcak olduğundan dolayı ve de kahvaltımızı yapmış olduğumuzdan dolayı sadece serinlemek bize yeticekti. Dumansız Hava Sahasını destekleyen biri olaraktan sadece şekil olarak güzel çıktığı için sigara fotografını yayınlıyorum. Yoksa ben karşıyım :) Bardakların fotosu da hoşuma gitti, sanatsal gibi olmuş oldan yer işgal edicekler :)

Bir gün sonra gitmiş olsaymışız fuar varmış. Şansımıza hazırlık aşamasındayken gittik. Ama kalabalık değildir bu konuda şanslıyız bence, rahat rahat gezdik... (İçeri giriş maceramızı anlatmayayın çünkü güvenlikteki adamı kekledik :p )

Fuarda lunapark vardı, oyy oyy süperdi. Hava çok sıcaktı yoksa çıkasım gelmezdi oradan :( Bir de lunaparkın içindeki çöp kutusunu çok sevdim. Ne kadar tatlı bir çöp kutusudur öyle :)Burada da küçük gölet (sanırım öyle bişi en azından tam olarak neydi bilemiyorum :S ) vardı. Yanı başında yürüyüş yerleri, çocuk parkı ve sessiz sakin oturup kendinizle kalabileceğiniz banklar...

Büyük bir alandı fuar alanı. Çadırlardan oluşan alışveriş bölümleri vardı. Güneşin vurmasıyla çadırın bu kadar basık, havasız ve aşırı sıcak olduğunu bilmiyordum. Aman Yarabbim o nasıl bir sıcaktırr? Ama sıcağı unuttuk çünkü içeride bir sürü ilgi çekiçek şeyler vardıı :)

İşte fuar alanında bir tane tek köprü çekmişiz. İşte bunlardan bir sürü varrrrr :)

Hatta küçük mekanlarda farklı aktiviteler bölümleri mevcuttu. Örneğin; karikatür, vs...

İzmit'e gitmişken alışveriş merkezine uğramadan gelmek ayıp olur diye orayıda keşfettik. Hangi mağaza olduğunu unuttum ama vitrinindeki bu çanta ve çiçek çok ilgimi çekti. Güzel bir dekor olmuş.

Sıcakta çok gezmemizden dolayı artık birazcık oturup dinlenmek ve son vakitleri geçirme vakti gelmişti. Yine sahilde bir sürü armut koltukların olduğu çay bahçesine gittik. En rahat koltuğa ben oturmuşum ne şanslıyım ama ikiside beynimin etini yedi! Hiç rahatımı bozar mıyım kardeşim, o kadar yürümüşüm yorulmuşum, rahat koltuğa oturmuşum, serin bir yerde oturuyorum daha ne istiyim ki :)

Son olarak klasikleşen ayakkabı fotomuzu ekleyeyim.

Epeyi uzun oldu ama idare edivericeksiniz. Başınızı şişirdik efenim :)

Efra & Erva Öyküsü

2009-06-08T12:55:00.000-07:00

Efra ve Erva ilginç bir şekilde Efra'nın merakı üzerine tanışan iki kişidir. Efra'nın bu merakı sonucunda yavaş yavaş sohbete koyularak birbirlerini görmeden kaynaşmaya başlarlar...

İlk başta bu konuşmalar çekinerek devam eder... Efra ve Erva saklarlar kendilerine aitleri... Daha sonra farketmeden her gün konuşmaya başlarlar... Aylar geçer ve çekinerek karşılıklı alınan telefon ile görüşmeler başlar...

Artık iyice kaynaşılmıştır... Aileler de isimler dolaşmaya başlar... "Efra böyle yapmış", "Erva şunu dedi" cinsinde cümleler gün geçtikçe çoğalmaya başladı... Ve o büyük gün... İlk defa görüşecekleri o saatler... İki aile de de şüpheler vardır... Ya o değilse?? Aman dikkatli ol!!!.. Efra'nın ilk defa tarif edilerek gittiği yerdir... Bunlara rağmen kararlaştırılan saatte orada buluşulur... İlk heyecan, ilk karşılaşma, çekingenlik ve ilk sohbet....

Birinci, ikinci, üçüncü buluşma derken Efra ve Erva artık ayrılmak ikili olurlar... Sürekli birbirlerinden haberdar bir şekilde hayatlarına devam ederler... İkisi de okula gittiği için birbirlerine ders konusunda da moral verirler... Her sınavda karşılıklı dualar edilir... İyi dileklerde bulunulur...

Vakti gelir hiç umulmadık anda gülme krizlerine girerlerdi Efra ve Erva... Bilgisayar başında onları görenler "Yine mi siz gülüyorsunuz?" cümlelerini sarf ederlerdi... Her an birlikte planlar yapmakla geçerdi Efra ve Erva'nın... Üniversiteler ayrı, oturulan bölgeler ayrı ama her daim birlikteydi düşünceleri... Gündüz, gece, akşam, sabah hiç farketmiyordu Efra ve Erva için sürekli birbirlerine ulaşabiliyorlardı... Her mutluluğu her olayı anlatma sevinci vardı içlerinde... İlk birbirlerine duyurmak isterlerdi...

Efra ve Erva gün geçtikçe diğer okul arkadaşlarıyla birbirlerini tanıştırmaya başladılar... Sürekli buluşma planları yapıyorlardı... Her gün görüşseler yanlarına kârdı... Gün geçtikçe dostluk bağları kıskanılacak duruma geldi... "Maşallah, Aman nazar değmesin" cümleleri söylettirildi...

Bir sürü ortak noktaya sahipti Efra ve Erva... Karşılıklı şaşırma noktasına gelirdi bazı durumlarda... Her zorluk birlikte atlatılır olaylara hemen çözüm bulunur ve moraller düzeltilirdi... Efra ve Erva adeta birbirlerinin psikologu olmuşlardı ... Her kötüden bir iyi buluyorlardı... Böylelikle mutlu oluyorlardı...

Gönüllerde daha çok kişi ama artık 3 kişiydi Efra ve Erva... Artık gezilerine biri daha dahildi... Mutlulardı... Sürekli birlikte vakit geçirirlerdi... Erva'nın internet yasağına telefon yetişti... Artık Erva'ya sürekli telefondan mesaj atılırdı Efra tarafından... Bu sefer daha rahatlardı her zaman görüşebiliyorlardı... Efra ve Erva mutluydu yine...

Gel zaman git zaman tanışmaları 7 seneyi buldu... Efra ve Erva'nın daha çok hayali vardı geleceğe dair... Her seferinde tekrarlıyorlardı... 7 sene boyunca o kadar güzel şey paylaştılar ki, o süre zaafında belki de 3 kere ufak kırgınlıklar yaşadılar hemencicik düzelir cinsten...

Taa kii 2009'un başında başlayan ufak tatsızlık ile... Ufak tatsızlık belki de Efra'nın çok büyütmesi ya da Erva'nın olmayacak bir davranışı yapmasından dolayıydı... Karşılıklı soğukluk başladı... Erva'nın sevincini Efra ile en güzel sadece bir sefer yaşanılacak bir olayı paylaşmamasındandı tüm olay... Erva her seferinde bir bahane buluyordu görüşmelere dair... Okul en önemli faktördü... Sınavlar bitiyor, hastalık başlıyor, hastalık bitiyor misafirler geliyor, misafirler gidiyor başka olaylar çıkıyor... Sürekli bir bahane havaları esiyordu... Artık eskisi kadar görüşmüyordu o kıskanılan arkadaşlığa sahip olan Efra ve Erva... Her dakika görüşen kişiler artık 2-3 günde bir görüşmeye daha sonra haftada görüşmeye başladılar...

Efra ve Erva orta yolu bulmaya çalıştıkça bir türlü olmadı... Zorladılar kendilerini... Birazcık daha az görüşmeye başladılar... Artık sadece üçüncü arkadaş ile görüşülüyordu... Ancak ondan haber alınıyordu...

Gün geçtikçe karşılıklı bahaneler artmaya başladı... 1 ay boyunca hiç ama hiç görüşülmedi... En ufak bir mesaj bile atılmadı... Artık ne yaptıklarına dair hiçbir şeyden haberi yoktu... En sonunda Efra tarafından mesaj atıldı... Tartıştılar... Artik birbirlerine karşı kırıcı olmaya başladılar... Geçen güzel günlerin hatrına yavaştan konuşmayı bitirmeye başladı Erva... Bitirişi yaparken daha çok incitti Efra'yı...

Ve artık Efra ve Erva arasında bi bağ olmadığı ortaya çıktı... Karşılıklı incildiler, kırdılar... Ve de artık yollarını ayırdılar...

Özenilerek bakılan Efra ve Erva dostluğu olmayacak meseleler yüzünden son buldu...

Gittim, Gezdim, Gördüm, Geldim ve Yayınladım ...

2009-06-06T16:40:00.000-07:00

Herkese tekrardan selamlar...

Sesten gürültüden uzak... Binaları ve gökyüzünü gördüğümüz İstanbuldan epeyi bir farklı olarak gözünün alabildiğince yeşil ortamı bulutlarla birleştirerek görebildiğin... Oksijeni içine huzurla çektiğin... Telefonun, televizyonun var ama yok olduğu... Yaşlı insanların senden dinç olduğunu gördüğün... Uçsuz bucaksız PaPaTya ve Gelincik tarlalarının olduğu... Ocakta pişirilen ekmeğin tadı... Buz gibi suların olduğu... İstanbulda 1 sene boyunca duymadığımız gökgürültüsü ve şimşeği 1 gecede duyduğun... Yağmur sesini bu kadar yakın duyduğun ve toprak kokusunu içine çektiğin... Her daim kuş seslerini duyduğun... Güneşin doğuşunun ve batışının muazzam görüntüsü eşliğinde geçirilen 12 gün...

Uzun uzun anlatmak istiyorum idim neler yaptığımı, ama fotoğrafları seçmeye başlayınca epeyi zorlandım. Bundan dolayı bu seferlik ben susacağım fotoğraflar konuşucak... Fotoğrafları yüklemek epeyi uzun sürdü. Yerleri karışmış yuklenirken tekrardan düzeltmeye kalkışırsam işin içinden çıkmak epeyi güçleşiceği için hiç dokunmadan karşınızda... Uzun bir fotoğraf dizisi sizi bekliyor baştan söylemesi :) İyi seyirler...

CafCaf'lı Günler...

2009-05-20T04:18:00.000-07:00

CafCaf Mizah Dergisiyle başlayalım. Benim abimden, abiminde arkadaşından duymuş olduğu mizah dergisi. Abim abone olduğu için okuduktan sonra bana getiriyor. Bende böylelikle tanışmış oldum. Özellikle şuanda Hamza bölümünü seviyorum :) Dergi hakkında ayrıltılı bilgiye Cafcaf bölümünden ulaşabilirsiniz.

Gelelim CafCaf konusunda. Geçenlerde dedeme (annemin babası) gittik. Otobüste dergi bana eşlik etti. Talihsizlikle karşılaştık dedem dışarıya çıkmış, dayımda evde olmaması nedeniyle ve de kimseyi orada tanımamız nedeniyle dışarıda kaldık :) Dedemi yaklaşık 1,5 saat gibi süre bekleme zamanında derginin olmasına daha da şükrettim. Oturdum onu okudum. Annemde yanımda bekledi :P Özellikle dediğim gibi Hamza bölümünü çok sevdim. :)

Bi de kediler nankör derler. 1,5 saatte bizi karşılayan miyav miyav yanımızda bekleyen dayımın kedisiydiii :)

***

Geçen hafta ablam bize geldi. Ablamla birlikte yeni açılan Neomarin Alışveriş Merkezine gittik. Ben bir sefer gitmiştim ama tam keşfedememiştim. Bu sefer keşfettim tam anlamıyla :) Aşırı sakindi veya biz hafta içi gittiğimiz için bize öyle geldi ya da şanslıydık diyelim.

Neomarinde özellikle hoşuma giden 1 kolidorun duvarında fotograf çerçevelerinin olması... “Denizden Bogaziçi” Fotograf Sergisi bölümünde fotograflar var. Fotograflar ise Alptekin Baloğlu'na aitmiş. Kısaca bilgi verilmesi gerekirse:

Alptekin Baloğlu; Uluslararası ve ulusal yarışmalarda 47 ödülü bulunmaktadır. 2005 yılında İspanya'da yapılan ve Türkiye'nin ilk kez katıldığı “10. Dünya Sualtı Fotoğraf Şampiyonasında” 25 ülkeden 50 fotoğrafçının arasından, balık kategorisinde Altın madalya alarak Dünya Şampiyonu olmuştur.

Ayrıca alışveriş merkezinde belli yerlerde sergi salonları var. Fotografını çektim sizlerle paylaşmak için ama pekte ilgimi çekmedi. Daha farklı seyler olabilirdi neyse :p

***

Geçen gece nette oturuyordum elektrikler gitti. Ki ben gündüz uyuduğum için o gece uykum gelmedi. Oturdum resim çizdim ama yamuk olmuş beğenmedim :p Ondan paylaşmayacağım :p O arada resim defterimi alırken arkadaşlarımdan gelen güzel sözlü mesajları bir ara yazıyordum o defterimi gördüm foto olmazsa olmaz di mi? :)

En kısa zamanda inşallah bi aksilik olmazsa gezim olucak. O zaman bol bol fotograflarla karşınızda olucam... Blogumu da tembellikten bakmıyorum :p Çok tembelim çok hadin görüşmek üzeree...

Bi An...

2009-05-06T10:18:00.000-07:00

Tembeller abidesinden kocaman selamlar efenim. Bu aralar sürekli evde olduğumdan dolayı epeyi tembelliğe alışmış bulunmaktayım. Ama haftada 3 tane film izliyorum. Bir ara onlar hakkında yazı yazmayı düşünüyorum... Evet evet düşünmek yetmiyor icraat lazım bakalım kısmet...

Necla ile Çocuk Esirgeme maceramızı anlatmıştım. Yine gitmek istemiştik ve randevu almıştık, yeni tarihimiz 5 Mayıs 2009... Ama Necla'nın iş yerinden izin alamaması sebebiyle Zehoş ile gitmeye karar verdik...

Zehoş ile buluştuk komik bi minibus macerasından sonra çocukların yanındaydık. Ben geçen gittiğimiz gruba gitmek istiyordum ama onların başka faaliyet zamanlarıymış. :( Ondan başka çocukların yanına gittik. Niyeyse ben ilk gittiğim grubu ayrı bi sevmişim söylemeden geçemeyeceğim...

Zehoş bi kız çocuğuyla acayip iyi anlaştı. Artık onun manevi kızı Hafize... Bilmiyorum ama bir kitabı kaç kere okudukları belirsiz. En son baktığımda kız kucağında yatmış, Zehoş'ta ona kitap okuyordu. Ve "Anne" diye sesleniyordu... Ayrılmaları birazcık üzücü oldu, yarım saatlik sürede acayip alıştılar birbirlerine...

Oradan çıkışta Kadıköy'den taşınan Salı Pazarına hiç gitmemiştim. Oraya gitmeye karar verdik. Bir güzel pazar turu yaptık. Kısacası ilgi alanımız olmayan bütün tezgahlarda vakit geçirdik. Evet evet yanlış duymadınız oyuncakçı tezgahından tül, iplik, örtü satan bütün tezgahlara kadar... Taç aldık ama ben kendime almadım itiraf ediyorum, bileklik aldık ve daha başka şeyler işte...

Artık yorulmuştuk ve de Zehoş'u engellemekte güçlük çektiğim için pazardan çıktık... Bilge Adam'dan almam gereken bir sertifikam daha olduğu için gidip gitmeme arasında kararsız kaldım... O kadar gitmişken gitmem gerektiğini düşündüm... Zehoş Hanım'dan o nacizane sözleri duydum... "Hadi yakın buraya Kadıköy yürüyelim..." Ben oradan hiç bilmediğim için iyi madem yakın dediler sana yürüyelim dedim... Ve üzeriimde onun yüzünden giymiş olduğum kabanım var. 3 poşette pazardan aldıklarımız ve de güneş var... Yürüdük, yürüdük, yürüdük ve yine yürüdük...

Yürüyüşümüz esnasında bi arkadaşın adı geçti ve onu aradık ki o da Kadıköydeymiş. Ki ben 1 ay aradan sonra Kadıköy'e gidiyordum... İyi o zaman bekle az yolumuz kaldı geliyoruz, görüşelim dedik ki keşke demez olaydık(m)... Aman Allah'ım o nasıl bir davranıştır... Bir insan 180 derece nasıl bir dönüş yapabilir aklım hala almıyor... Birazcık yürüdük az banklarda oturduk zannedersiniz ben onla yeni tanışıyormuşum gibi geldi... Yani o derece soğuk... Ve de en yakınımız dediğimiz kişi... Bi an biz niye buradayız ki sorusu geldi aklıma... Zehoş'un "İşim var gitmemiz gerekiyor" demesini büyük bir merakla bekliyordum... Çok şükür ki beklediğim kelimeleri duydum ve onayladım... Evet evet gidelim... O kadar sıkılmıştım ki artık etrafı izliyordum. Bir ara farkettim ki elimdeki poşetlere öyle sarılmışım ki... Çok şükür ayrıldık, moralim bozulmadı desem yalan olur...

Güzel bir günü yaptığımız büyük bir hata yüzünden batırdık gibi oldu... Ama olsun bir insanın şartlar birazcıkta olsun farklı olunca nasıl değişebilidiğini öğrenmiş oldum(k)... Zaten davranışlar belliydi ama fırsatlar uyuşmamıştır belki diye düşünüyorduk buluşup görünce yok fırsatlar bahaneymiş görmüş olduk...

Böylelikle bir gün daha bitmiş oldu... İnşallah artık daha sonraki gezilerimizde daha farklı düşüneceğiz... Planlara dahil edilecek kişi sayısı malesef ki değişti...

Bir sonraki yazıda görüşmek üzere...

Bu arada ben Gelin Ayşe'nin blogunu okuyamıyorum :( Ve de merak ettim eklemeden geçemedim...

Herkese hayırlı günler...

Çocuklarla Başlayan Güzel Gün ve Devamı ...

2009-04-08T10:38:00.000-07:00

Herkese selamlar efenim...

Liseden arkadaşımla geçenlerde bankada şans eseri karşılaştık. 2 sokak uzakta oturmasına rağmen bir türlü görüşemiyorduk. 4 Nisan da da doğum günü olması sebebiyle bugün için buluşma kararı aldık. Ama doğum gününden ziyade lise yıllarından beri olan hayalimiz Çocuk Esirgeme Kurumuna gitmek için günü kararlaştırdık. Nihayetinde gün geldi ve de bugün çocuk esirgeme kurumuna gittik. :)

4-5 yaş grubuyla yarım saatlik bir vakit geçirdik. Ama maşallah hepsi zehir gibiydi... Ve de sanki hep tanıyormuşuz gibi kapıdan girer girmez bacaklarımıza sarıldılar... Hemende isimlerimizi öğrendiler Elifff Ablaaaaaa, Necla Ablaaaaaa ... İlk sordukları soru "Tekrar gelicek misiniz?" oldu. İnşallah dedik. Ama çok şekerlerdi. Tabii benim isim karıştırma olayım oldu sürekli.

- Sen Zeynep'tin di mi??

- Hayır Zeynep o, ben Aysun

- Aaa evet öyleydi :)

- Sen Fırat'tın bildim di mi? :)

- Evet ben Fırat'ım hehe :)

şeklinde gülücükler oluştu yüzlerinde. Ama çocuklar büyükleri parmaklarında oynatıyorlar bu bi gerçek. :)

Birlikte kağıttan resimleri kestik. Sonra onlara başka şeyler yapıştırdık ve süremizin bittiğini öğrendik...

Ama bazı şeyleri de düşünmeden geçemedim... Acaba bu çocuklar niye buradaydı? O kadar çok evlat sahibi olmak isteyenler varken bazıları ise ellerindekinin kıymetini bilmeden başkalarına bırakiyorlar...Oysaki hepsi birbirinden zeki çocuklar. Ne bakımdan anne-babaların buralara bıraktığını merak ettim!! Hatta bazılarının ailesi ziyarete geliyormuş! Ama çocukları burada kalıyor... Üzücü... Aile sevgisi malesef göremiyorlar... Ancak öğretmenlerinden veya ziyarete gidenlerden... Ama çok iyi bakımları vardı. Hepsi tertemizdi... Oyun yerleri, yatakları falan hepsi çok ciciydi... Sadece gözlemlerim sonucunda bilgi sahibi olabildim. Ondan başka bir bilgim yok... Yanlışım varsa da affola...

İnşallah bundan sonraki hayatlarında hep mutlu olurlar ve güzel yerlere gelirler... Değişik yerlerde vakit geçirmek isteyenler için öneririm. Vaktin nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz bile... İnşallah en kısa zamanda bunu tekrarlayacağım...

Necla ile ÖSS zamanı gittiğimiz dershanemize uğradık. 2 hocamızı gördük onlarında gönlünü aldık ve de yemek bölümüne geçtik. Daha kahvaltı yapmadığımdan dolayı börek tercihim oldu çokta güzel göründü gözüme :) Ve de Necla ile hatırlamadığım bir zaman diliminde dondurmasına iddaya girmişiz ve ben kazanmışım. Bugün onu da ısmarlamış oldu...

Yazın geldiği çiçeklerin güzelliklerinden belli... Özellikle "lale" dönemini çok seviyorum. Geçen günü bende aldım, inşallah fotoları burada olucak bir dahakine...

Ve de son olarak NnevV fotograf yarışmasına katıldı. Hepinizin desteklerini bekleriz...

NneVv'e yarışmada Kadıköy~Balon Fotoğrafına puan vermek için tıkla

Ya da ...

2009-04-04T13:10:00.000-07:00

Bugün yaşayacağım her şeyi ben seçeceğim;

Ya kızacağım yağmura etrafı ıslatıyor diye,
Ya da seveceğim onu çiçeklerimi suladığı için...

Ya sıkılacağım param yok diye,
Ya da harcamalarımı planlayıp, müsriflikten uzak kalmaya çalışacağım...

Ya sızlanacağım bozulan sağlığıma,
Ya da hayatta olmayı kutlayacağım...

Ya içli içli sitem edeceğim anne babama, beni büyütürken

veremedikleri şeyler yüzünden,
Ya da onları yürekten seveceğim beni dünyaya getirdikleri için...

Ya sıkıntı basacak dikenli güllere katlanmak zorundayım diye
Ya da dikenlerin gülleri var diyerek umut dolacağım...

Ya kaybettiğim dostlar için yas tutacağım,
Ya da yeni insanlarla yeni dostluklar peşinde koşacağım...

Ya işe gitmek zorunda olduğum için mızırdanacağım,
Ya da gidecek bir işim olduğu için sevinç dolacağım...

Ya ev işleri yapmak eziyet olacak bana,
Ya da işlerini yaptığım o evde aklımı, ruhumu ve bedenimi

barındırabildiğim için minnettar olacağım...

Belki yeni şeyler öğrenmek istemeyecek canım,
Ya kızgın olacağım -öğrenmek gereken ne çok şey var- diye,
Ya da ufak tefek de olsa faydalı ne varsa öğrenmeye çalışacağım...

(Yazı: ? )

(Resim: ? )

Garfield Seçmeleri ...

2009-03-25T09:33:00.000-07:00

İşte beni anlatan Garfieldler... Di mi Zehoş? :p

20 Mart, Zehoşun Doğum Günü... :)

2009-03-20T14:12:00.000-07:00

Efenim herkese selamlar, saygılar, hörmetler...

Bloga uğrama sebebimiz Zehoş Hanım'ın doğum günü olması... Kısaca anlatmak gerekirse; bugün müsait olmadığımızdan dolayı Elif'imle birlikte Perşembe günü kutlamanın daha iyi olacağını düşündük. Artık sürprizleri sevmediğim için Zehoş'a hemen yetiştirdim. Yanına geliyoruz kutlamaya, sabahtan kursa gitme :) Bi de benim doğum günümmüş gibi Elmalı Kurabiye hikayesi var onu da anlatıcam :p

Elifimle sabahın köründe yağmurda buluştuk. Hediyemizi aldık rüyamızda görmüş gibi Uğur Gürsoy'un Fırat kitabını aldık. Kendileri Fırat hayranı da :) Kitabımızı aldık doğruca pastamızı almaya. Ki biz fazla yiyemediğimiz için pasta kültürünü değiştiriyoruz doğum günlerinde. Bu sefer ki pastamız Muffin :) Bunu Elifin doğum gününde söylemiştim ama Zehoş beğenmemişti gittim inadına ona aldım :p

Bir gün öncesinden Zehoşa Elmalı Kurabiye siparişi vermiştim. Geçen sefer gittiğimde annesi yapmıştı. Çok beğenmiştim. Bu seferde öyle olacağını umuyordum... Ne bilim Zehoşun yapıcağını :p Bir de kendileri çok ısrar etti sana Yalancı Su Böreği yapıyım mı diye. İyi dedim yap ama maydanoz az olsun, peyniri güzel olsun :p Bi de sabahın köründe kalkmış dolma sarmış :D Sanki güne gitmişim gibi oldu. Neysem Elmalı Kurabiyelere gelelim unutmayalım rezil edicem de bunu :p Hemen atladım kurabiyeyi yemek için ilk lokmada dedim ciksss ciksss olmamışşş. Annenin kurabiyeleri daha güzeldi. Hem bunların şekli bile bozuk beğenmedim dedim kız zırladı :D Ohhh söyledim içim rahatladı :p ( Bu arada kendimi kınıyorum nasıl olurda ben fotografını çekmem :( Çok ayıp etmişim çok... )

Zehoşun mum hikayesini de anlatıyım susucam tamam :p 3 tane Muffin olduğu için üçüne de mum diktik ve hepimize ayrı ayrı dilek dile dedik. İlk Elifime dilek diledi ve üfledi. Sonra benim için dilek diledi ve üfledi. Kendi pastasına geldiğinle eline aldı sen konuşurken mumu söndür. :D Aaaaa söndü off yaa nasılllll :( :( :( diye olumsuz tüm cümleleri kurdu ki o ara biz gülme krizine girdik. Neyse bize diledin ya dileği boşver artık kendine seneye dilersin dedik. :p Benciliz tamam kabul :p

Sonra Fıratıyla buluştu. Sevindi canım benim dedi falan filan böylelikle bir 20 Mart daha geçmiş oldu... Velhasıl Zehoşum, Hatçem doğum günün tekrardan kutlu olsun... Bir ömür boyu mutluluklar bebişim benimmm :) Gülen yüzün hiç solmasın hep sen bizim komiğimiz olll :)

Neyse tamam sustum :) Bağlayamadım konuyu ama olsun siz yabancı değilsiniz :p

24.01.2009 Eminönü ...

2009-02-22T10:22:00.000-08:00

Zehoşla olan gezilerimiz vakit buldukça devam ediyor.

24.01.2009 Pazartesi günü Eminönü'ne gittik. Az biraz gezindik ama en zevkli yer vapurda geçti. Bol bol şekilsiz fotograflar çektik :) Çokta eğlendik. Hatta Zehoş kovanın içindeki balıkların resimlerini bile çektiii :)

Bilge Adam sertifikalarımı aldım en azından şuan için çerçeve yap duvara as kısmından başka işe yaramıyor. Kısmet bakalım...

Zehoşla ayrılma sahnesi çok komikti. Vermem gereken Akıl Oyunları film cdsini hatırladım. Cd'ye kavuşma sevinciyle hadi cd ile resmimi çekkk ve kedi gibi masum bakışıyla caddenin ortasında fotograf çektim.

Hatta ve hatta yolda karşıdan karşıya geçerken yayalara verilen süre zamanınca istediğimizi yaparız diyerek yolda durup trafik lambasındaki Yeşil Adam'ı fotografladım. Şuursuzluk parayla değil ki canımmmm...

Otobüs sırası beklerken nette bulamadığım arada sinir olduğum ama yine de sevdiğim 130'un resmini çektim. Ohh bea artık arşivimde mevcut tey tey :)

24.01.2009 - Darıca Kuş Cenneti...

2009-02-22T09:17:00.001-08:00

Yine tembeller abidesi olan benden kocaman selam efenim :) Başlayalım anlatmaya en iyisi...

Bir ay önce (24.01.2009 - Cumartesi) abimlerle Darıca Kuş Cennetine gittik. Gerçi oraya gittiğimizi ben yolda öğrendim. Sürpriz oldu... (Heçte sevmiyorum artık sürprizleri Zehoş bilir :p) Allah'ım nasıl bir sestir o öyle. Cikkk cikkk kuşların sesinden çıktığımda bir acayip olmuştu kulaklarım. Ama yine de eğlenceliydi :)

Ben en çok aslan hayvanı ve kaplanı hayvanını beğendim.

(Araya Not: Ata Demirer'in Niyazi Gül tiplemesindeki hitap şekli olarak kullandığı Kedi Hayvanı veya Kaplan Hayvanı şeklinde ondan çaldım.)

En temizleri onlardı bi de yatıyorlardı ondan uslu gördüm onları :P Ama sonradan kaplanları sevmedim, çünküü :( Ben sustum resim konuşsun :)

Bi de akvaryum bölümünde;

-Aaaa abi bu balık ne tatlıymışşş.
-Elif o balık dediğin neymiş biliyor musun?
-Neymiş abi?
-Pirana!
-...!

Ve de Muhittin'imin akrabalarını gördümmmmmm :)

Diğer havyancıkların fotografları var meşhur edicem onları blogumdaaa :)

Öylesine :)

2009-01-10T12:52:00.000-08:00

Optimum :)

2009-01-08T13:39:00.000-08:00

Blog takipçilerine kocaman selamlar, sevgiler efenim [az yazıyoruz ondan yağ kısmı :) ]

Herneyse Zehoş, Elifim ve de benim Pazartesi günkü buluşmadan bahsedelim en iyisi. Sürprizle karşılaşacağımız için büyük merak içindeydik. Ki öyle de oldu söylemek gerekirse hala etkisinden de çıkamadım. Vakti gelince sürprizi yapan kişi blogunda açıklayacaktır ondan bu konuya girmeyeyim :) Ama bu konuda dertliyim bildireyim :P

Konuya az buçuk kızdım tam konuya değil ama zamanlaması bana göre kötüydü daha önceden bilmeyi isterdim ondan dolayı tepkisiz kalmakla yetindim. Bana göre sürprizden ziyade daha kötü bir etki oluşturdu. Şaşkındım duyduğumda ve 3 gün geçmesine rağmen hala da öyleyim... Zamanla geçicek sanırım :)

Meşhur mekanımız Zehoşların dükkanda buluştuk. İyi ki babası dükkanı açmış ya yoksa biz ne yapardık? :D Herkes kafelere gider görüşmeye bizim mekanımız Zehoşların Dükkan. Vayy bee nelere şahit oluyor dükkan :P İleri de çoluk çocuğumuza anlatırız. Bak yavrucum bizim Zehoşların bi tükkan vardıı ahh ahhh bişi olsa hemen orada toplanır konuşurduk :P

Elifimin gitmesi gerekiyordu otobüse bindirip bizde Zehoşla hemencicik Optimum'a firar ettik. Fotoğraf çekme merasimimiz burada başladı :D Yürüyen merdivenlerde yok orada burada derken dalıp gidiyoruz. Fotograf ruhumuz var canımmm :P

Bu sefer oyuncak dükkanına uğramadım sadece camdan bakınmakla yetindim. Çünkü içeri girersem çıkamazdım :)

Bir de bu foklar çokkk tatlıydıııı. Fotografını çekerken Zehoş dedi kızmasınlar çabuk çek kaçalım :D

Son olarakta Zehoş, ben ve de gezi ortağımız olan fotograf makinamız :)

Sonunu bağlayamadım ama bu yazıda burada biter :) Nasıl olsa yorum kısmına Zehoş yazar uzunca ben yormayayım kendimi :P

2008'in Son Yazısı :)

2008-12-31T14:37:00.000-08:00

2008'in son yazısı için yetiştim yetiştim :) Yine blogu ihmal etmişim. İhmal demekte yanlış olur çünkü tembelliğim ağır bastı. Bugün yazarım yarın yazarım derken böyle oldu. Ama diğer blogları takip ettim herşeyden haberdarım bu konuda tembellik yapamıyorum. Malum hazır yazılmışı okuyoruz :)

Neyse kısacık anlatmaya başlayalım.

İlk olarak dün akşam kesilen elektrik ve 18 saat sonra gelmesi sebebiyle pc den uzak kaldım. Akşam Zehoşla msn de konuşuyorduk hadi benim eve gitmem gerekiyor diye dükkandan çıktı ki ora telefonda mesajlaşmaya geçtik kiii bir mesajıyla ben iptal oldum. Ben yanlış otobüse binmişim ve kayboldum dedi :( Ayrıntılı haber burada. Neyse gülmeyeceğim yakın zamanda kayboldum yolda diye bir yazı okuyabilirsiniz bana ait :)

25 Aralık Elifim'in doğum günüydü. Yine haince planlar yaptık ama ne kadar güzel oldu bilemicem :) Bu sefer bir suç ortağımız vardı ki Elif ondan süphelenmezdi ki öyle de oldu yeni ortağımız Zehoşun deyimiyle ajanımız 0000009887777 Rabia. :) Elifimiz malum nazlı, tripliiii hastayım görüşemeyiz bu hafta falan dedi tuzağımı düşünmedi. Biz de okulun karşısındaki simitçi de kutladık doğum gününü. Hastaydı cicimiz bizde ona vitamin deposu olan içecekten aldık. Ama kız bizi görünce bi de vitaminli içeceği içince düzeldi maşallah :P 2 seferdir kızı hemen düzelttik vayyy be Zehoş bize :P Neysem tekrardan doğum günün kutlu olsun bitanemm :)

2 aylık Bilge Adam Muhasebe Kursu maceramda bitmiş oldu. Başarıyla sertifikamızı da almış olduk. Bakalım bundan sonrası artık nasip. Kursumu çok seviyordum. Hergün seve seve gidiyordum. Bitince bir boşluk oluştu. Hatta o kadar iyi arkadaşlık kurmuştuk ki artık son haftalar sınıfta gün oluyordu, yiyecekler falan :) Arkadaşım dedi sen bizi kandırıp güne gidiyorsun ne böyle kurs mu olur hergün hergün :)

Yenisahra da yeni alışveriş merkezi Optimum açıldı. Annem, Zehoş ve ben orayı keşfettik. Zehoş sonradan peşimize takıldı hiç hesapta yoktu :P Elifimin hediyesini aldık gezdik dolaştık. Ve bir oyuncakçı dükkanına bittikk. Zehoşla fotograf çekilmeye başladık oyuncaklarla taaa ki makinanın şarjı bitip kapanıncaya kadar :( Zaten eve dönüş saati de gelmişti :P ( Bu bölüme ait düzgün resim bulamadım bende masanın resmini ekledim :P )

Sonraki gitmemizde Elifim vardı. İlk ikimiz gittik sonra Zehoş geldi :) Elifimin yine tribi tuttu hadi Buz Pisti var kayalım nolur nolur dedi. 2 gün önce orada düşenlere gülen ben sonra oradaydım :) Neysem bilmem kaç kere düşme tehlikelerine karşı ben gittim Elif sen kay pisti sana bırakıyorum dedim ve köşeme çekildim yuppiii :) Bu arada Zehoş bize gülüyordu alçak :D

O oyuncakçıya bu sefer Elifle uğradık. Tüm oyuncakları sevdik resmen :S Sevmek yetmiyormuş gibi bir de fotograf çekildik :) Bir sürü Garfield oyuncağı vardı oyyy hepsi çok güzeldiii :(

Elifimle uzun zamandır merak ettiğim ve alışveriş merkezi açılınca fotografını çekiceğim diye sevindiğim avizecinin ( Sevinç Avize) fotografını çektim. Niye? derseniz şöyle açıklayayım. Gece gündüz tüm avizeler yanıyor. İyi güzel yansın bundan bizene de biz fatura kısmını çok merak ediyoruz. Hani hiç derdimiz yok ya :D Adam kaç para fatura ödüyor diye merak içerisindeyiz. İnşallah sahibi falan kazayla blogumu görürde bizim merakımızı giderir :D

Bu arada abimler yurtdışı gezilerini tamamlayıp hayırlısıyla gelmişlerdi. Onları hava alanına almaya gitmiştik. Kısa günün kârı olarak yeni oyuncaklarımın arasına Fahrettini eklemiş oldum :) Bir de gözüme gözlük taktık mı tam bilmiş oldu Fahrettin :) Fahrettin kim derseniz Ratatouille ki göbekli farecik Emile :) Şuan bilgisayarın yan tarafında yerini aldı sonra Muhittin ve diğerlerinin yanında yerini alıcak :)

Bi de bu aralar netten Alf'in bölümlerini izlemeye başladım. Oyyy ben Alf'i de çok seviyormuşum ve de özlemişim artık sürekli izlerim bölümlerini :) Unutmuş olanlara hatırlatılır :)

Hülya Düzgün’ün mesajıyla kutluyorum;...

Her şeyin gönlünüzce olduğu bir yıl dilemek âdet olmuş...

Biz de hepinize 2009’da mutluluklar diliyoruz...

Ama yenilikleri yapanın; yeni takvimler, değişen yapraklar,

ya da rakamlar olmadığını da hatırlatmak istiyorum.

Dertsiz, tasasız, mutlu bir SİZ diliyorum.

Siz isterseniz, her yeni güne, koskoca bir yıl sığdırabilirsiniz.

Siz isterseniz, ‘olmaz’ı yolundan çevirip ‘olur’unu bulabilirsiniz.

Siz isterseniz, yarım kalanı tamamlayıp bitti sanılanı yeniden başlatabilirsiniz.

Yeter ki SİZ isteyin...

Not 1: Blogu güncelerken Zehoş mesaj attı. "Selam söyle bloguna" dedi :p ilettim o da sana selam söylüyor :p

Not 2: Hiç düzeltme yapmadan yolluyorum :)

Not 3: Blogunu güncelle diyenlere hediye olsun :P

Bkm Mutfak - Kız İsteme

2008-12-03T15:35:00.000-08:00

Süper bu yaaa :)

Kahvaltı, Ders ...

2008-11-21T15:47:00.000-08:00

Öhömm öhömm ses 1-2 Blogumdan geçiyordum bi uğrayayım dedimm :) Gelmişken birşey anlatıpta gideyim bari :P

Perşembe günü kurstan arkadaşımın evine gittim. Program konusunda bir kaç birşeyi çözemediği için yardım istemişti. Hem ders hem kahvaltı ile birleştirdik bu konuyu :) Evine gittiğimde oo çoktan hazırlamış yiyecekleri. Tabii o gördüğünüz tabaktakilerin hepsini yemedim sadece 2 tane böreği yedim :) Herneyse yedik diyelim bunları sonra derse geçtik vay baboş vay kız programı hemencicik çözdü yaw :D Öğretmen gibi hissettim kendimi sonra kursa geçince kendi bile farketti hemencicik :)

Birde merdivenden uçuyordum az ayağımı acıtmışım o gün birazcık ağrı yaptı :( Ama şuan birşey yok çok şükür :)

Bir deeeeeee Zehoş ve Elifim parka gitmişler çok kınadım onları :D Neyseki o Zehoş bana hava atıyordu kiii rüyasında beni görmüş bu da ona ders olsun :P

Temem nokta bitti bu kadarcık :P

Boşverrrrrrrr :)

2008-11-18T13:50:00.000-08:00

Blogunu güncelle diyenlere hediye resim :P Özellikle Uğur'a :P

4 Kasım...

2008-11-04T23:58:00.000-08:00

Herkese selamlar saygılar efenim :) 15 günlük aradan sonra yine yazalım bakalım.

Bu aralar sürekli kursa gidip geldiğim için fırsatım olmuyor.

Gölgelerin gücü adınaaaaaa diyerek başlıyorum yazmaya :)

4 Kasım doğum günümdü :) Biz yani Elif ve Zehoşla Cumartesi günü kutladık. Hani bana sürpriz olucak ya Elifimin tripli havaları vardı buluşalım dedi bi baktım yanında promosyon olarak Zehoşşşşş :) Tabii ellerinde kocaman bi poşet bende anlamadım ya hani :) Ama Zehoş zaten hemen dedi "Al hediyeni tamam bitti" :D Şuursuz Zehoşum ya...

İlk başta Elifiimin hadi KomşuFırın'a gidelim oradan alalım yiyecekleri ben çok seviyorum demesiyle kendimizi orada bulduk. Aman Yarabbim o nedir gelen gidiyor biz hala dükkandan çıkamıyoruz :S Dışarı çıkınca oyy çok şükür dedim. :)

Mamalarımızı da alınca doğruuuu Moda Sahilindeki çay bahçesine. Erken olduğu için gayet rahattık. :) Komşufırın'ın peçeteleri ve poşetiyle de fotograf çekilmeyi ihmal etmedik :) Çaylarımızı içtik, sohbetimizi yaptık. Saat ilerliyordu mekan değistirelim dedik ve kendimizi kayalıklarda bulduk... (Komşu Fırın'ın çok reklamınu yaptık komisyon almak lazimmm :) )

Kayalıklarda pastayı hazırladı arkidişler :) Gerçi mumlar yüzünden süs olan şemsiyeler bir güzel yandılar ehuu :) Falcı teyze geldi bi ton başımızda konuştu "dur abla gitme sana da verelim pastadan" dedik çok sevindi. Ki bi de fotograf çekelim diyince bana o resmi ne zaman vericeksin diye sordu :)

Neysem pastamızı da yedik. Sıra hediyelerdeydiii :) Bir tane penguenim oldu. Hemde adı MUHİTTİN :) Muhittinin kendileri çok fotojenik. Ama tek Muhittinle bitmiyor hediyeler içinden Çim Kadın çıktıııı ve de gülen yüzücük şeklinde top çıktı. :) Hediyelerimi çok sevdimm. Özellikle herkes Muhittini seviyor :( :D

Elifin bilekliklerinden hacıladık ama gerçekten kendi verdi yüzsüz değilizzzz :P Artık Zehoştan da böyle bir artistlik bekleriz :)

Kayalıklardaki macera bu kadardı çünkü güneş yakmaya başlıyordu. Attık kendimizi çimenliklere. :) Buradan da kalktıktan sonra gördük ki bileklik satan tezgahlar var. Üçümüzde aynı bileklikten aldık kolumuza taktık ve çocuk parkına gittik :) Elifimle bir güzel sallandık park çocuk dolu olmasına rağmen hehe :)

Bir sürü fotografın ardından yavaştan eve gitme zamanı gelmişti. Ve bir 4 Kasım kutlaması da sona ermişti :)

4 Kasım günü kursa giderken kendime gül aldım. Onun resmi de olmazsa olmaz di mi? :)

Doğum Günü bahane Elifimle Zehoşumla eğlenmek şahaneee :)

Kurs ve Çiçek :)

2008-10-22T10:43:00.000-07:00

Yine blogda arayı açmışım. "Blogunu güncelle" sözleriyle karşılaşıyorum. Tamam hadi güncelliyoruz. :)

Imm kısaca anlatıcak olursak; Bilgisayarlı Muhasebe kursuna gidiyorum. Kurstan gelince yorgun oluyorum ve de ders çalışmam gerekiyor ondan iyice unutur oldum neti. Gerçi bilgisayarlarımız ve netimiz var ama net yavaş çalışıyor. Hızlı çalışması da fazla bişi değiştirmiyor çünkü ders aralarında ilgilenebiliyoruz. Genellikle onu da lak lakla geçiriyoruz :)

Pazartesi günü kursa geçerken kendime çiçek aldım. Gün boyu karşımdalardı. :) Çok sevindimm onları öyle görünce. Şimdi ise vazoda kurumayı bekliyorlarrrr :)

Kurstaki masam ve çiçeğimin fotograflarıyla sizleri başbaşa bırakıyorum ve bende ödevlerimi yapmaya gidiyorum :)

Garfield ...

2008-10-10T11:11:00.000-07:00

Kurtlar Vadisi Pusu 42. Bölüm Fragman

2008-10-05T13:11:00.000-07:00

Ahh canım Kurtlar Vadim bu hafta başlıyor. Nasıl özledim anlatamam :S Artık her hafta fragmanını yayınlayacağım. :)

Yaşasın Vadi Günüüüüüüüüü...

Yaşasın Perşembeeeeeeee

Yaşamak ...

2008-10-05T09:46:00.000-07:00

"Yaşamak dediğiniz bir takım elbisedir oysa

kırışır ikide bir ütü yerleri..."

(Yazı: Yusuf Özkan Özburun)

(Resim: ? )

Garfield ...

2008-10-03T16:16:00.000-07:00

Ne zamandır yazmıyordum. Bari bir resim olsun :)

Tıkanıp Kaldığında Hayat ...

2008-09-08T06:50:00.000-07:00

Bir yerlerde tıkanıp kaldığında hayat, soluk almak güçleştiğinde,

Yüreğin susup, mantığın sürüklemeye başladığında ayaklarını,

Dağlara dönmeli yüzünü insan.

Yeni patikalar, yeni yollar seçmeli, yüreğini ferahlatacak;

Yeni insanlarla `tanışmalı, yeni keşifler yapacak....

Hep isteyip de, bir gün yaparım diye ertelediği ne varsa,

Gerçekleştirmeyi denemeli!

Her geçen gece, ölüme bir gün daha yaklaştığını; zamanın bir nehir,

Kendisinin bir sal olup da, O dursa da yolculuğun devam ettiğini anlamalı.

Baş döndürücü bir hızla geçiyorsa birbirinin aynı günler,

Her akşam aynı can sıkıntısıyla eve giriliyorsa,

Değiştirmeye çalışmalı bir şeyleri;

Küçük şeylerle başlamalı belki; örneğin, bir kaç durak önce inip

Servisten, otobüsten; yürümeli eve kadar, yüreğine takmalı güneş gözlüklerini;

Gördüğünü hissedebilmeli!

Sağlığını kaybedip, ölümle yüz yüze gelmeden önce,

Değerli olabilmeli hayat!

İlla büyük acılar çekmemeli, küçük mutlulukları fark etmek için!

Başkasının yerine koyabilmeli kendini;

Ağlayan birine "gül", inleyen birine "sus" dememeli!

Ağlayana omuz, inleyene çare olabilmeli!

Şu adaletsiz, merhametsiz dünyaya ayak uydurmamalı;

Sevgisiz, soysuz kalarak!

Dikeni yüzünden hesap sormak yerine gülden,

Derin bir soluk alıp, hapsetmeli kokusunu içine...

Güneşin doğuşunu seyretmeli arada bir, seher yeli okşamalı saçlarını...

Karda, yağmurda; sevincine, coşkusuna; fırtınada boranda;

Öfkesine, isyanına ortak olabilmeli doğanın!

Bir çocuğun ilk adımlarında umudu; bir gencin düşlerinde geleceği;

Bir yaşlının hatıralarında geçmişi görebilmeli!

Çalışmadan başarmayı, sevmeden sevilmeyi, mutlu etmeden mutlu Olmayı beklememeli!

Ama küçük, ama büyük; her hayal kırıklığı, her acı;

Bir fırsat yaşamdan yeni bir şeyler öğrenebilmek için; kaçırmamalı!

Çünkü; hiç düşmemişsen, el vermezsin kimseye kalkması için, hiç

Çaresiz kalmamışsan, dermanı olamazsın dertlerin; ağlamayı bilmiyorsan,

Neşesizdir kahkahaların;

Merhaba dememişsen, anlamsızdır elvedaların...

Ne, herkesi düşünmekten kendini, ne; kendini düşünmekten herkesi unutmamalı!

Bilmeli; çok kısa olduğunu hayatın; hep vermek ya da hep almak için...

Sadece, anlatacak bir şeyleri olduğunda değil,

Söyleyecek bir şey bulamadığında da dinleyebilmeli!

Aklı ve kalbiyle katılabilmeli sohbetlere...

Hafızası olmalı insanın; hiç değilse, aynı hataları, aynı bahanelerle tekrarlamaması için!

Soruları olmalı, yanıtları bulmak için bir ömür harcayacak!

Dostları olmalı, ruhunun ve zihninin sınırlarını zorlayacak!

Herkese yetecek kadar büyük olmalı sevgisi;

Ama, kapasitesi sınırlı olmalı yüreğinin ki, hakkını verebilsin sevdiklerinin;

Zaman bulabilsin; Bir teşekkür, bir elveda için...

Yaşam dedikleri bir sınavsa eğer; Asla vazgeçmemeli sevmek ve öğrenmekten;

Ama, herkesi sevemeyeceğini de her şeyi bilemeyeceğini de fark edebilmeli insan!

Tıpkı, her şeye sahip olamayacağı gibi...

Zamanın ninnisiyle, uykuda geçirmemeli hayatı...!

(Yazı: Can Yücel)

(Resim: ?)

Cleopatra Stratan - Ghita

2008-09-05T04:11:00.000-07:00

Cleopatra Stratan - Ghita - Watch the best video clips here

Maşallah kıza ne şeker bücür :) Ne tatlı söylüyor. Mp3 şeklinde isteyen olursa ulaştırabilirim :)

... İyi haftasonları ...

Anılar, Yapraklar, Mektuplar...

2008-09-04T13:09:00.000-07:00

Bir mucize-i gizem

Ömrü sefadan geçen

Bir gece-i matem

Yüreğimden uçup giden

Sine-i harabım bir gül demeti

Sor ki bu canı hiç sevmedi mi?

Hal-i ruhsarım perişan gibi

10 anılar,yapraklar,mektuplar.wma -

(Yazı - Müzik: Can Atilla )

(Resim: ? )

Sobelenmiş, Sobelendim ve Sobeledim :)

2008-09-03T14:25:00.000-07:00

Gelin Ayşem beni sobelemiş. Yuppii :) Gelelim sorulara

1- Blog yazmaya ilk defa ne zaman başladın?

- 11 Şubat 2007 Pazar günü başlamışım. İnternette dolaşırdım fakat böyle bir yerin olduğundan haberim yoktu. Abim kendine adres alıp yazmaya başladığında gördüm :) Sitelere karşı merakımdan dolayıda bende hemen sazanladım ve blogumu açmış oldum :)

2-Blog yazılarının belli bir çizgide olmasına dikkat ediyor musun yoksa içinden geldiği gibi mi yazıyorsun?

- İçimden geldiği gibi yazıyorum. Ki zaten benim bi yazış tarzım var. Her olaya yer vermekten ziyada ilgimi çeken yazıları kendimce paylaşmaya çalışıyorum. Blog arkadaşlarımında okurken sıkılmamalarını göz önünde bulundurmaya çalışıyorum. Kendime ait olan yazılarda da yazıya başlayınca kendimi toparlayamıyorum :)

3- Blog yazmak için gün içinde bazı şeylerden feragat ediyor musun?

- Eskiden internette daha çok şey buluyordum ilgilenmek için. Bloga vakit ayıramıyordum. Ama zamanında çok ilgilendiğim için artık ilgilencek fazla birşey bulamıyorum. Ve artık sadece bloglarla ilgileniyorum. :)

Ayrıca da blogları okuyacağım diye aklımdaki birsürü şeyi iptal ediyorum :S Örneğin kitap okumak, film izlemek gibi...

4- Blog yazmak senin için eğlenceli bir uğraşken şimdi artan bekleyiş yüzünden zorunlu bir hal almaya mı başladı?

- İlk zamanlar blogumu kimse okumuyor diye üzülüyordum. Baktım ki bir çocuğu büyütür gibi emek vermek gerekiyormuş :) Bloguma baktıkça karşılığını görmeye başladım. Zorunluluktan ziyade benim için bir eğlence ...

5- Blog yazmayı ne kadar sürdüreceksin?

Ne zaman son veririm yazmaya diye düşünmedim hiç. Çünkü blogumu seviyorum. Hatta blogları seviyorum. Allah izin verirsede bırakmayı da düşünmüyorumm :)

Yazımızda bi kusurumuz olduysa affola :) Immm bendeee Tugbatugba , Elifim ve de Zehosumu sobeliyorum. Hadi bakalım kolay gelsin size de :)

Aziz İstanbul ...

2008-09-02T14:29:00.000-07:00

Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!

Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.

Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!

Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.

Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,

Lakin efsunlu güzellikleri sensin yaratan.

Yaşamıştır derim en hoş ve uzun rüyada

Sende çok yıl yaşayan, sende ölen, sende yatan.

08 sana dün bir tepeden baktım aziz istanbul.wma -

( Şiir: Yahya Kemal Beyatlı )

( Resimler : Google )

Dizi Cümbüşü ...

2008-08-29T07:21:00.000-07:00

Diziler arasında bende yeri ayrı olanlar...

Süper Baba

Çokkk severdim bu diziyi. Küçüklüğümün dizisiydi. Evde sözüm geçmiyordu izlemek için çok çırpındığımı hatırlarım. :) Tekrar yayınlasalar yine izlerim. Ne kadar güzel bir diziydi eyy gidi günler. Fiko Nihat ikilisinin sohbetleri çok güzel oluyordu. Müziğini de bilmeyen yoktur sanırım...

Dizide meşhur Nihat'ın kahvesi vardı. Çengelköyde çay bahçesi olarak hizmet veriyor. Gidebilecek olanlara duyurulur çok hoş bir yer...

7 Numara

Bu diziyi de abim sayesinde keşfetmiştim. Abi basss bu ne biçim izlenir mi demiştim ama yanılmışım. Pazartesi günlerimin vazgeçilmezi olmuştu. Ne hikmetse dizideki Cansuya benzetirlerdi beni :) Bana hiç öyle gelmiyordu oysaki. Neyse hiç yoktan tatlı bir kızdı :)

Sıdıka

Evin asi kızı olarak bilinen Sıdıkaaaa :) Her bölümünde gülmüşümdür. Saçma diziler yerine keşe yine bunları yayınlasalar. En azından daha güzel vakit geçerdi ...

Ayrılsakta Beraberiz

Tv de gezerken keşfettiğim dizilerden biriydi. 7. bölümden itibaren izlemeye başlamıştım. En komik bölümü olmasından dolayı bağlandım izlemeye :) Trt1 den diğer kanala geçtikten sonra sevmemeye başladığım dizi oldu. Daha öncelerinde her akşam başlayacağı saati bekliyordum... :)

Ekmek Teknesi

Çokk hoş aile dizisiydi. Her yönüyle güzeldi. Hala aklımıza Kirli'nin kelimeleri gelir ve güldüğümüz olur. Keşke bitmeseydi diyebileceğim diziler arasındaydı... Pazartesi akşamlarının eğlencesi idi ...

VEE TABİİ Kİ

Kurtlar Vadisi

3. bölümünden beri bırakmadan izlediğim dizi... Tatile girdiği zamanlarda sinirlendiğim... İzlerken kendimden geçtiğim... Elif'in, Çakır'ın ve Seyfo Dayının öldüğünde oturup hüngür hüngür ağladığım... Haftaya Perşembe çabuk gelse diye baktığım... Asla bıkmayacağım... Her hafta heyecanla izlediğim... Hiç bitmesi istemediğim :( ... Perşembe akşamlarının vazgeçilmezi... Tüm ev ahalisini başladığında susturduğum diziiiii :) Çok şey yazabilirim bu dizi hakkında ama kısaca Çooook Seviyorum Kurtlar Vadisiniiiiii :)))

Bütün diziler bir tarafa Kurtlar Vadisi en çok sevidiğim daha sonra ise Süper Baba :)

* Kurtlar Vadinin başlamasına Son 41 Gün ...

** Sizin vazgeçemediğiniz diziler hangisi dökülün bakalım? :)

Son Tren ...

2008-08-25T13:07:00.000-07:00

Son tren çığlığında

İstanbul çeker giderdi içimden

Kırık zarlar kalırdı geriye

Ve ben

Saçlarımdan başlardım yaşlanmaya

( Resim: ? )

( Yazı: Kahraman Tazeoğlu )

Sabır ...

2008-08-21T14:22:00.000-07:00

“-Sabır; gerçekten tükendikten sonra dayandığın süreye denir...”

( Yazı: ? )

( Resim : ? )

Kısaca Geçen Zaman :)

2008-08-20T09:17:00.000-07:00

Uzun süreden sonra herkese tekrardan selamlar. :) Yokluğum sırasında neler yaptığımı kısaca özet geçeyim bari.

İlk başta 9 Ağustos 2008 Cumartesi günü Abim ve Zeynep'in (yani yengeminnn) nikahı vardı. Tabii tek o günle bitmiyor herşey. 1 hafta koşuşturma yok kına yok nikah yok bilmem ne derken bir sürü vakit geçirecek zaman oluyor. Hepsi birbirinden güzel oldu. Çokta güzel vakit geçirdik.

Nikahtan sonra aile dostlarına verilen yemekte adım "Foto" oldu abimin yüzünden. Fotooo gel bi fotograf çek bizi derken komik duruma düştüm :) Ve de maşallah tanımayan kalmadı :))

Tabiii kii gelmesini çok istediğim Elifim de ailesi ile nikaha geldi. Ben yine görmemiştim geldiklerini Elifim kolumdan tuttu bi anda afalladım kim bu diye bi de baktım ki Elifimmmm :) Annemlerle ailesi tanıştı ve sevgi yumağı oluşturduk. Ayrıyetten Elifimi kuzenim Gamoş ile de tanıştırdım blog kardeşi oldular :)

Nikah nikah nikah derken o telaşta bitmiş oldu ve artık normal hayata dönme zamanı başladı. Bizde ailecek 1 haftalık İstanbul dışı kaçamağı yaptık. Herkes benim gitmeme şaşırdı doğrusu. Genelde onlar gider ben evde dururdum bekçi misali. Ama bu sefer bende gittim ki iyi ki de gitmişim. Güzel vakit geçirdim. İlk başlarda sıkıldım alıştığım zaman ise geri dönüş zamanı gelmişti. Artık başka sefere yine gideriz Allah kısmet ederse.

Teknolojiden uzak 1 hafta geçirdim. Bilgisayar zaten yoktu. Televizyonda vardı ama ben hiç izleme gereği duymadım. Telefon belli bi yerde çekiyordu. Bir-iki gün camın önünde durdu (orada çekiyordu) ama sonra baktım o kadar ısınmış ki bataryası sanki patlayacak bende onu ordan aldım biraz telefonsuz vakit geçireyim dedim. Ama telefonum bozuldu güneş yüzünden :( Neyse zaten eskimişti :))

Fotograf makinam vardı tek teknoloji olarak. Ne bulduysam fotografını çektim. Bi de bana orada minik Salih Can eşlik etti. Sürekli yanımdaydı. Bana poz veriyordu.

"Eyiiifff (arada da abbaaa) hadi çekkk. (Flash Işık yandııııı" şeklinde konuşmalarıyla daha da çok sevdirdi kendini :) Top oynadık. Falan derken zaman nasıl geçti anlaşılmadı. :)

Tabii ki oralardan gelirken kendime bişiler almadan gelmedim. Oyuncak şeklinde bişiler olduğu zaten bariz belli herkesin bilmesi gerekiyor öyle şeyler alıcağımııı :)

Aslında aklımda çok şey vardı yazıcak ama yazmaya başlayınca hepsini unuttum neyse çokta önemli bişi olmamıştı sanırım :)

* 9 Ağustos 2008 Cumartesi günü çok değer verdiğim iki arkadaşımın Sözü oldu. Allah tamamını erdirir inşallah :) Bir ömür boyu mutluluklar ikinizedeee :)

** Gezi resimlerinden bir kısmını Fotograf Arşivimde yayınlayacağım. Bakmak isteyenleri beklerim :)

*** Buketçim Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesini kazanmış tebrik ederim :) Ayrıyetten kuzenim de Sakarya Üniversitesi İktisat bölümünü kazandı. Hayırlı olsun ikinize ve de kazanan herkesee :)

Yaşlı...

2008-07-30T13:14:00.000-07:00

"İnsan birisi yüzünden değil, birisiyle birlikte yaşlanmalı...”

(Yazı: ...Zor Ölüm filminden)

(Resim: ? )

Miraç Kandili ...

2008-07-29T06:58:00.000-07:00

Bir gece, kendisine âyetlerimizden bir kısmını gösterelim diye (Muhammed) kulunu Mescid-i Harâm’dan, çevresini mübarek kıldığımız Mescid-i Aksâ’ya götüren Allah noksan sıfatlardan münezzehtir;
O, gerçekten işitendir, görendir.”

(İsra :1)

GUL YUZUN -

Nüfus ...

2008-07-26T15:48:00.000-07:00

“ Yalnızlar kasabasına hoş geldiniz...

Nüfus: 1... ”

(Yazı: ? )

(Resim : Arşiv ? )

Yeni Bir Blog Daha ... :)

2008-07-25T14:15:00.000-07:00

Çektiğim fotografları ayrı bir blogda yayınlamak istedim. Çok şükür ki düzgün bir tema bularak açmış bulunmaktayım :) Oraya da bekleriz...

Fotografarsivim.blogspot.com

... Mutlu Blog Günleri ...

Geçmiş Olsun Elifim...

2008-07-24T13:29:00.000-07:00

4 gündür Elifime ulaşamıyordum. Çünküüü akıllı arkadaşım telefonlarını kapamıştı. :( Ama yine fırçayı ben yedim. Benle ilgilenmedin diye nankörr işte sanki telefonu açıktı da ben bakmadım ona :D ( eminim bu cümleyi okuyunca gülücek :D ) Sen misin bana öyle diyen bugün çiçeğimizi, pastamızı ve hediyemizi aldık Zehoşa Eliflerin evine gidip sürpriz yaptık. Nazlı bebeğimizi ziyareteee :) Bizi görünce çok şaşırdı ve de gönlünü almayı başardık. İyi ki de hasta olmuş :P Çok güzel vakit geçirdik :)

Senin yüzünden 1 hafta önce planladığım adalar gezimi iptal ettim bu iyiliğimi unutma :P Haftaya da adalar hastaymışşşşş haberin olsunnn :)

Tekrar Geçmiş Olsun Elifimm :)

>> Bu arada eklemek gerekirse Eminönünde hiç çiçekçi olmadığını anlamış olduk... Gözünü sevdiğimin Kadıköy'ü :)

>> Yine eklemek gerekirse 2 tane bilekliğimi Elif ve Zehoş hacıladııı :)

Yeni Görünümleriii :)

2008-07-22T16:23:00.000-07:00

Yaptığım bileklikleri görmüştünüz. :)

Onlara yeni şekil verdim ne kadar kullanışlı olur bilmiyorum ama böyle daha bi tatlı gözüktüler sanki. :)

Sobeeee :)

2008-07-22T16:17:00.000-07:00

Fulyacim blogunda sobelemişşşş.... :)

Resim en kolay bunu çizebildiğim için çizdim :)

Bu Kasabada Ölmek Yasak...

2008-07-20T13:10:00.000-07:00

Norveç kasabası Longyarbyön’de 1500 insanın dışında en büyük popülasyonu kutup ayıları oluşturuyor. Üniversiteye başlayan her öğrenci, ilk gün, bir kutup ayısının nasıl vurulup öldürüleceğini öğreniyor.

Norveç, Longyarbyön’de ölseniz de gömülemezsiniz. Soğuktan cesetlerin asla bozulmadığı kasabada mezarlık 70 senedir kapalı! Norveç’in küçük bir kasabası olan Longyarbyön’de ölmek yasak. Ağır şekilde hastalanma talihsizliğine uğradıysanız, bir uçağa bindiriliyorsunuz ve ömrünüzün son günlerini Norveç’in başka bir yerinde geçiriyorsunuz. Uçağa yetişemez ve hastalığa ya da kazaya bu topraklarda kurban giderseniz o zaman cesediniz başka bir yere gönderiliyor. Çünkü bu topraklarda gömülen hiç bir ceset bozulmuyor, deformasyona uğramıyor. Radikal'in haberine göre; Kasabanın küçük mezarlığı 70 yıl önce cenaze kabul etmeyi durdurmuş. Cesetlerin, soğuk nedeniyle hiçbir şekilde bozulmadığını keşfeden bilim insanları 70 yıl önce ölüp buraya gömülmüş bir ceset üzerinde yaptıkları incelemede, 1917’de çıkan bir salgınla kasaba halkının önemli bir kısmının ölümüne yol açan grip virüsünün bağlantısını tespit etti. Kuzeyde 78. paralel üzerinde bulunan Longyarbyön, Norveç’in kuzey sahiliyle Kuzey Kutbu arasındaki Svalbard takımadalarından birinin üzerinde. Bir dağın eteğindeki rüzgâra korunaklı vadiye inşa edilmiş küçük ahşap evlerden oluşan kasabada yaklaşık 1500 kişi yaşıyor.

Hukuka saygılı bir ayı mı?

Ölmenin yasak olduğu bu kasabada 1500 insanın dışında en büyük popülasyonu kutup ayıları oluşturuyor. Üniversite birinci sınıfa başlayan her öğrenci, ilk öğretim gününde, bir kutup ayısının nasıl vurulup öldürüleceğini öğreniyor. Ölüm yasağı ve kutup ayısı korkusu, kasaba halkının birbirlerine “Eğer kutup ayısı ağzını şapırdatır gibi sesler çıkarıyorsa öldürmeye hazırlanıyor demektir. O zaman ayıya, Longyarbyön’de ölmenin yasak olduğunu hatırlatmayı dene, bakarsın hukuka saygısı vardır!” türünden espriler yapmasına sebep oluyor. Longyarbyön’de kutup ayılarını meşru savunma dışında öldürmekse kesinlikle yasak. Savunma ölümlerini bile Svalbard Valisi’ne bildirmek gerekiyor.

( Yazı: Milliyet )

( Resim : Google'da aratınca bu resim çıktı.

Burasıdır sanırım (: )

Bileklik :)

2008-07-18T15:02:00.000-07:00

Bir sürü boncuk birikmişti öyle boşboş duracaklarına kendime bileklik yapmaya karar verdim. Hem vakit geçer hemde takı olur diye düşündüm. Kuzen Zeynepte bizdeydi. O da kendisine küçük boncuklardan bileklik yaptı.

Öyle yaptım ama nette gezinirken değişik bir şekil gördüm. Dışarı çıktığımda ilk fırsatta malzemesini alıp bilekliklere yeni şekil vereceğim. Şimdilik böyle idare edicez... :)

Bir takım bileklikleri de Zeynep'in koluna takarak şekil oluşturduk...

Herkese iyi haftasonları :)

Bu arada Fulyacim bloguna baktım. Güzel fikirrrr :) Bir dahaki başlıkta yazımı görüceksin. :) Ama senin bloga yorum yazamıyorum. :( Oradaki kodda sorun var. :(

Hayata Dair ...

2008-07-17T14:40:00.000-07:00

Temizlik yaptım bugün... Hem de tüm benliğimde... Kırgınlıklarımı dışarı çıkardım ilk önce... Görmenizi isterdim... İçimde ne kadar da büyük bir yer kaplıyorlarmış... Kırgınlıklarımı atarken, bakmadım neydi onlar diye... Gelecek geçmişten çok daha fazla yaşanmaya değer... Onların yerine bağışlamayı yerleştirdim özenle...

Kıskançlığımı çıkardım... Meğer ben ne az kıskançmışım... Çok kolay oldu. Sevindim...Sanki kaybettiğim bir eşyamı bulmuş gibi oldum... Çok şükür ki kin ve nefret yoktu yüreğimde... Nasıl temizlerdim bilmiyorum...

Sıra korkularıma gelmişti... Çıkarmaya bile korktum önce... Ne çok alışmışım onlarla yaşamaya... Bunca acı ve endişeye nasıl alışılır anlayamadım... Her gün yeni yeni endişelerle beslenen yeni korkular birikmişti içimde... Mutluluklarımı, umutlarımı ne de çok ertelemişim... O an bu ilgiyi onlara verseydim, her gün onları düşünüp birer umut daha ekleseydim, almadan verip, beklemeden sevseydim, herşeyden önce içimdeki sevginin ve gücün daha fazla farkında olsaydım böyle temizliklere ihtiyacım kalmazdı...

Neşe ektim, hoşgörü, güven, sevgi ektim... Almadan vermeyi, sevilmeden sevmeyi, paylaşmayı ektim... Çılgınlık ektim, doğallık, bağışlama ektim içime... Aşk ektim her hücreme... Çoşku, heyecan, sessizlik ektim...Tüm güzel fikirler sessizken geliyor bana... Kabullenme ektim... Baş eğme değil... Olduğu gibi kabullenme...

( Yazı: ...Edward Morrison )

( Resim : ? )

Şıkıdım şıkıdım :)

2008-07-16T16:08:00.000-07:00

Fazla hareketli şarkı dinlemesini sevmem.

Ama bunu çok seviyorum. :)

Şıkıdım şıkıdımmm :)

Oğuz Yılmaz Bartının güzelleri.mp3 -

Kopyaaaaaaaa :)

2008-07-16T15:24:00.000-07:00

- 0.5 Tombo 2B ucu olan var mııı?

+ Budaklı meşe odunu var yer misinn?

- 0.5 ucun var mı?

+ Hayır, malesef 0.7 kullanıyorum.

(Ertesi gün)

- 0.7 ucun var mı?

+ Yok yaa 0.5 var olur mu?

- 0.5 ucun var mı?

+ Yok!!
- Kopya veririm bulursan

+ Arkadaşlar çok acil 0.5 uç gerekiyor ucu olanlar beni bulsun.

- 0.5 ucu olan var mı?

+ Al canım

- 0.5 kalemi olan var mı?

+ !?

- Veli kağıtları değişelim mi?

+ Farketmez değişelim nasılsa ikimizinki de bomboş...

- Siz ne yapıyorsunuz getirin kağıtları.

+ Hocam vallahi kopya çekmiyoruz

- Kopya çekmiyorsunuz zaten resmen fotokopi çekiyorsunuz.

- Ecem 5. soru

+ Bursa

- Bursa diye bir şık yok ki kızım

+ Gerizekalı 'b' şıkkı 'b'

- He o manada Bursa

Herkesin vardır kopya macerası :)

"Kopya çekmek serbest ama yakalanmak yasak." bunu bizim okuldaki hoca söylüyordu :)

Konuya uygun resim bulamadım. Kınıyorum kendimii :)

( Yazı: Hatırlamıyorumm )

( Resim: Google'nin derinlikleri )

(:

2008-07-13T14:35:00.000-07:00

Yeni Yeni Yep Yeni :)

2008-07-11T14:31:00.000-07:00

Yeni fotograf makinasından görüntüler. Daha yeni yeni öğrenme aşamasındayım :) İlk iki fotograf bana ait diğer ikisi de abime ait:) Daha daha iyileri de gelicek inşallah :)

BKM Mutfak Tabutçu... :)

2008-07-10T14:13:00.000-07:00

Ayy bu benim favorimmmm :) İzledikçe gülüyorum bi de "Yönetici Toplantısı" var ona da çok gülüyorum onu da yayınlayacağım inşallah :)

(: İyi seyirler :)

Parmaklarrrrr :)

2008-07-10T12:13:00.000-07:00

Abim bana sürpriz yapıp yeni fotograf makinası aldı öğrenmek için vakit buldukça onla ilgileniyorum... Değişik şeyler bulup fotograflarını çekiyordum kii o ara aklıma parmaklara resim çizmek geldi :)

Geçenlerde böyle bir resim görmüştüm bende çizicemmm demiştim ve gerçekleştirdim. Sağ elime çizmek zor oldu ama olsun çizebildim :)

Şikayetler ... :)

2008-07-09T15:12:00.000-07:00

>> Şikayet: Buzdolaplarındaki sebzelikler küçük.

Sebep: Yer Güney Doğu Anadolu Bölgesi'ndeki tüketici toplantısı. Bu isteğin nedeni sorulduğunda alınan cevap ilginç: "Yaz ayları pek sıcak geçiyor. Ayakkabılarımızı içine koyup soğutuyoruz. Sebzelikler büyütülürse daha çok ayakkabıyı içine koyabiliriz."

>> Şikayet: Klimamın randımanı düşük.

Sebep: Yer Elazığ'ın Maden ilçesi. Şikayette bulunan kişi mağarada oturuyor. Dışarıdan mağaraya elektrik çekmiş. Yetersiz elektrik de klimanın performansını düşürmüş ve mağarada yeterli soğumayı sağlamamış.

>> Şikayet: Buzdolabının kompresörü bozuk. İyi soğutmuyor.

Sebep: Yer Erzincan. Sıcaktan bunalan evin hanımı raflarını çıkardığı buzdolabının içine minderini koymuş oturuyor. Kapısı uzun süre açık kalan buzdolabının da kompresörü bozulmuş.

>> Şikayet: Ketıl'ım (su ısıtıcım) eridi.

Sebep: Yer İstanbul. Ketıl'ın elektrikle çalıştığını bilmeyen müşteri ısıtıcıyı ocağın üzerine koyarak suyu ısıtmayı denemiş. Ocaktaki alev nedeniyle de 'ketıl'ın dış yüzeyi erimiş. Aletinin erdiğinden şikayet eden bir başka tüketici de 'el blender'ını tencerenin içinden çıkarmadan yemeği pişirmiş.

>> Şikayet: Bulaşık makinem çalışmıyor.

Sebep: Yer Antalya. Yaşlı bir tüketici tam 12 kez makinesı için çalışmıyor şikayetinde bulundu. Servis yetkilileri, bu şikayetler üzerine 12 kez eve gitti. Ama makinede hiçbir problem bulunamadı. Bunun üzerine şirket merkezinde olay değerlendirildi. Sonunda anlaşıldı ki yaşlı hanım bulaşık makinesini çalıştırmayı beceremiyormuş. Ve servisin gelip çalıştırması için bozuldu şikayetini kullanıyormuş.

>> Şikayet: Bulaşık makinemin çıkış borusu tıkandı.

Sebep: Türkiye'nin değişik yerlerinden bu tip şikayetler geldi. Nedeni araştırıldığında ev hanımlarının bir kısmının salça yapmak için domatesleri sıcak suyla bulaşık makinesinde yumuşattığı, kiminin de yıkanması zor bir sebze olan ıspanağı da bulaşık makinesinde yıkadığı ortaya çıktı..

( Yazı : Mail arası )

( Resim : Google )

Hayata Dair ...

2008-07-06T10:22:00.000-07:00

(...Keşke her çocuk bunları öğrenebilseydi -2-)

...Her zaman her şeyin istediği gibi olmayabileceğini ve bunun kabul edilebilir olduğunu...

...Başkalarının üzerine çıkmaya veya onları yaralamaya çalısmayla elde edilen iyi hissetme duygusunun sahte bir özgüven olduğunu...

...Birisinin kaybetmesi ile hissedilen “kazandım” duygusunun geçici ve her iki taraf için de zarar verici olduğunu...

...Hepimizin kocaman bir ailenin kız ve erkek kardeşleri olduğumuzu ve derinin renginin ve kişisel farklılıklarının kutlanması gerektiğini...

...Hayatın her formu ile çok değerli olduğunu ve saygı duyulması gerektiğini...Onların sevmek ve sevilmek için sevgi içinde yaratılmış evrenin gerçek birer evladı olduklarını...

...Verebilenlerden sevgi almasını ve veremeyenlerden almaya çalışmayı durdurmalarını...

...Sevginin doğumundan itibaren hakkı olduğunu... Soru ne olursa olsun, karmaşa ne olursa olsun sevginin daima cevap olduğunu anlatabilseydik...

( Yazı : ...Lynne N. )

( Resim : ? )

Hayata Dair ...

2008-07-05T12:49:00.000-07:00

(...Keşke her çocuk bunları öğrenebilseydi -1-)

...Duyguların, özellikle kötü olanlarının sadece gelip giden duygular olduğunu ve bu duyguların izlenip, isimleriyle çağrılıp serbest bırakılabileceklerini...

...Kendini kötü ve yaralanmış hissettiğinde rahatsızlık veren duyguların derin nefes almak gibi basit yöntemlerle yatıştırılabileceğini...

...Kızgınlık, hayal kırıklığı ve hüzün duygularıyla ilgili, onları anlamalarına yardım edecek insanlarla güvenli bir şekilde konuşulabileceklerini... Korkuların sıkıntı dolu mideleri ve midelerinde megafonları olan fareler olduğunu...

...Bazen öğrenmenin hata yapmayı içerdiğini... Hata yapmanın normal olduğunu ve hatalardan öğrenmeyi seçebileceklerini... Sorumluluk almanın ve yaptıkları hatayı düzeltmenin öz güvenlerini arttıran en büyük itici güç olduğunu...

...Yapıcı eleştirilerin bir dahaki sefere daha iyi olabilmek için dinlenebileceğini... Problemleri çözen insanları sevmeyi seçecebileceklerini ve hoşlanmadıkları durumları halının altına süpürmemelerini...

...Başarısızlığın hayatın bir parçası olduğunu ve ayağa kalkmak ve tekrar denemek için gösterilecek kararlılığın, başarısızlıkla başa çıkmak için faydalı bir yöntem olduğunu...

...Başarısız olunca kendi kendine yapılan negatif diyaloğun durdurulabileceğini... Sadece vazgeçince ve kendini “başarısız” olarak tanımlayarak başarısızlığın onları aşağıya çekmesine izin verince başarısız olunduğunu...

...Dünyaya iyimserlik gözlüklerinin arkasından bakılabileceğini... Bazı şeylerin değiştirebileceğini ve bazı şeyleri sadece kabul etmesi gerektigini...

( Yazı: ...Lynne N. )

( Resim: ? )

Regaib Kandili ...

2008-07-03T07:37:00.000-07:00

"Ey Firdevs Cenneti'ndeki Recep ırmağından içmeye tâlip olan kişi!

Eğer bunu çok istiyorsan, Recep ayında Allah için oruç tut!

Ve yine Recep ayında Râğıbîn'in (Regaib) namazını kıl ve oruç tut.

Zira her kim tâatler mevzuunda ciddi davranırsa, hüsrana uğramaz."[8]

... Herkese Hayırlı Kandiller ...

( [8] : Ebû Şâmme, el-Bâis alâ İnkâri'l-Bideı, 1/74-75.)

(Resim : Google )

Yumurtaaaa :)

2008-06-29T13:03:00.001-07:00

( Resim : ? )

Kutu ...

2008-06-27T14:11:00.000-07:00

Bugün hayat, kapıma bir kutu bıraktı.
Kutudan mutsuz bir surat çıktı..
Hayat çelişki bıraktı kapıma,
Hayat karmaşa verdi ruhuma..

( Yazı : ? )

(Resim : Google'nin derinlikleri (: )

Zaman ...

2008-06-23T05:43:00.000-07:00

“Her insanın hayatında mutluluğa kavuşabilmesi için verilmiş bir saat vardır...

İş, o saati kaçırmamakta...”

( Yazı: B.Fletcher )

( Resim : ? )

Güllerim... :)

2008-06-17T14:53:00.002-07:00

23:30 civarında kapı çaldı. Allah Allah kim ki bu saatte? Olması gereken herkes evde. Baktım kapıya bizim kuzen Zeynep.

- Ne oldu Zeynep bu saatte?

- Elifffffffffffff sana ne getirdim bak. (merdivende bağırıyor)

- Nedirr? Nedir?

- Bakkk sana gül getirdim. Sabahı bekleyemedim kururlar diye :)

- Aaa çok teşekkürler çok güzeller :)

- Elifff dikkat et dikenli benim elime battı bile :(

- Sağollll (bi mutluluk oldu)

Pikniğe gitmişler oradan bana toplamış sabaha kadar beklemeyince önce bize uğramışlar. Aldım onları düzgün hale getirdim. Alışkanlıklarımdan biri olan hediye paketlerini saklamak işime yaradı gece gece :) Çiçekçiden gelmiş gibi ona şekil verdim hatta iple bile şekil verdim kurutucam inşallah :)

Düzgün yerde dursun istedim duvarda çividekini çıkardım çiçeğime yer hazırladım :) Yuppiii annem sabah görünce şaşırır... :)

Bu arada balonlarımı merak edeniniz varsa yerlerini değiştirdim tavana astım güzel durdular. Birazının havası inmiş ama yine de sağlamlar :)

Ufak şeylerle de olsa mutlu olmanız dileklerimle... Mutlu blog günleri :)

ÖSS, KPSS, OKS, ...

2008-06-16T14:59:00.000-07:00

DGS'de olsaydı keşke (:

( Karikatür : Oğuz Gürel )

Birsürü Birsürü Balonlarımmmm :)

2008-06-14T14:37:00.000-07:00

Ne zamandır aklımdaydı bir sürüüüü balon almak böyle hepsini yere atmak. Ki en sonunda gerçekleştirdim içim rahatladı. (:

Tam 51 tane balonmuş sonradan farkettim bu kadar olduğunu. Şişirirken beynim döndü, başımın ağrısı tuttu ama deydi bence yaniii (: Kuzen Zeynep'te yardım etti şişirirken...

En kötüsü ise Umut'un balonların üzerine atlamasıydı...

"-Laynnnn Umut döğerim bak seni" diye bağırmam oldu amacı oymuş onun hepsini patlatmakmış kolay mı be benim oyuncaklarımı bozmak. Hih hepsine. (: Ama ama ama hepsini şişirdik bir tanesi ağzımdayken patladı ben dışında herkes korktu o da ilginç :D Neysem hepsini odanın içine attım rüzgarda balkondan geldikçe oyy oyyy hepsi uçmaya başladı.

Artık toplama vaktiydi topladık ve sandalyeye bağladım hepsini. Annem nasıl olsa yarın hepsi patlar ne yaparsan yap kaldır ortalıktan dedi. Bıktılar benden. (:

Seviyorum hala içimdeki çocuğuuuu :)

Herkese Hayırlı Pazarlar :) Ve de ÖSS sınavına gireceklere başarılar. (:

Kelebek ...

2008-06-13T14:54:00.000-07:00

İyi niyetli ve yardımsever bir arkadaşımla bir gün doğada gezinirken, kozasından çıkmaya çalışan bir kelebek gördük...

Kelebek kozanın lifleri arasından sıyrılmaya çalışmaktaydı...

Yardımsever arkadaşım hemen kelebeğin imdadına koştu...

Dikkatlice kozanın liflerini sıyırdı ve kelebeğin fazla çabalamadan kozadan çıkmasını sağladı...

Ancak kelebek kozadan kolaylıkla çıktıysa da, biraz çırpındı ve uçamadı...

Yardımsever arkadaşımın göz ardı ettiği gerçek şuydu:

Kanatlar ancak kozadan çıkma çabalarıyla güçlenir ve uçuşa hazırlanır...

Kelebek kendini kurtarma çabalarıyla aslında kaslarını geliştirmekte, kendini ayakta tutacak, güçlü kılacak, uçmaya hazırlayacak hareketleri çabalarıyla öğrenmekteydi...

Yardımsever arkadaşım, işini kolaylaştırarak kelebeğin güçlenmesine engel olmuştu...

Kelebek hiçbir zaman özgürlüğü tanıyamadı; hiçbir zaman gerçekten yaşayamadı...

(Yazı: ...R.Sandford )

(Resim: ? )