Bi An...

Tembeller abidesinden kocaman selamlar efenim. Bu aralar sürekli evde olduğumdan dolayı epeyi tembelliğe alışmış bulunmaktayım. Ama haftada 3 tane film izliyorum. Bir ara onlar hakkında yazı yazmayı düşünüyorum... Evet evet düşünmek yetmiyor icraat lazım bakalım kısmet...

Necla ile Çocuk Esirgeme maceramızı anlatmıştım. Yine gitmek istemiştik ve randevu almıştık, yeni tarihimiz 5 Mayıs 2009... Ama Necla'nın iş yerinden izin alamaması sebebiyle Zehoş ile gitmeye karar verdik...

Zehoş ile buluştuk komik bi minibus macerasından sonra çocukların yanındaydık. Ben geçen gittiğimiz gruba gitmek istiyordum ama onların başka faaliyet zamanlarıymış. :( Ondan başka çocukların yanına gittik. Niyeyse ben ilk gittiğim grubu ayrı bi sevmişim söylemeden geçemeyeceğim...

Zehoş bi kız çocuğuyla acayip iyi anlaştı. Artık onun manevi kızı Hafize... Bilmiyorum ama bir kitabı kaç kere okudukları belirsiz. En son baktığımda kız kucağında yatmış, Zehoş'ta ona kitap okuyordu. Ve "Anne" diye sesleniyordu... Ayrılmaları birazcık üzücü oldu, yarım saatlik sürede acayip alıştılar birbirlerine...

Oradan çıkışta Kadıköy'den taşınan Salı Pazarına hiç gitmemiştim. Oraya gitmeye karar verdik. Bir güzel pazar turu yaptık. Kısacası ilgi alanımız olmayan bütün tezgahlarda vakit geçirdik. Evet evet yanlış duymadınız oyuncakçı tezgahından tül, iplik, örtü satan bütün tezgahlara kadar... Taç aldık ama ben kendime almadım itiraf ediyorum, bileklik aldık ve daha başka şeyler işte...

Artık yorulmuştuk ve de Zehoş'u engellemekte güçlük çektiğim için pazardan çıktık... Bilge Adam'dan almam gereken bir sertifikam daha olduğu için gidip gitmeme arasında kararsız kaldım... O kadar gitmişken gitmem gerektiğini düşündüm... Zehoş Hanım'dan o nacizane sözleri duydum... "Hadi yakın buraya Kadıköy yürüyelim..." Ben oradan hiç bilmediğim için iyi madem yakın dediler sana yürüyelim dedim... Ve üzeriimde onun yüzünden giymiş olduğum kabanım var. 3 poşette pazardan aldıklarımız ve de güneş var... Yürüdük, yürüdük, yürüdük ve yine yürüdük...

Yürüyüşümüz esnasında bi arkadaşın adı geçti ve onu aradık ki o da Kadıköydeymiş. Ki ben 1 ay aradan sonra Kadıköy'e gidiyordum... İyi o zaman bekle az yolumuz kaldı geliyoruz, görüşelim dedik ki keşke demez olaydık(m)... Aman Allah'ım o nasıl bir davranıştır... Bir insan 180 derece nasıl bir dönüş yapabilir aklım hala almıyor... Birazcık yürüdük az banklarda oturduk zannedersiniz ben onla yeni tanışıyormuşum gibi geldi... Yani o derece soğuk... Ve de en yakınımız dediğimiz kişi... Bi an biz niye buradayız ki sorusu geldi aklıma... Zehoş'un "İşim var gitmemiz gerekiyor" demesini büyük bir merakla bekliyordum... Çok şükür ki beklediğim kelimeleri duydum ve onayladım... Evet evet gidelim... O kadar sıkılmıştım ki artık etrafı izliyordum. Bir ara farkettim ki elimdeki poşetlere öyle sarılmışım ki... Çok şükür ayrıldık, moralim bozulmadı desem yalan olur...

Güzel bir günü yaptığımız büyük bir hata yüzünden batırdık gibi oldu... Ama olsun bir insanın şartlar birazcıkta olsun farklı olunca nasıl değişebilidiğini öğrenmiş oldum(k)... Zaten davranışlar belliydi ama fırsatlar uyuşmamıştır belki diye düşünüyorduk buluşup görünce yok fırsatlar bahaneymiş görmüş olduk...

Böylelikle bir gün daha bitmiş oldu... İnşallah artık daha sonraki gezilerimizde daha farklı düşüneceğiz... Planlara dahil edilecek kişi sayısı malesef ki değişti...

Bir sonraki yazıda görüşmek üzere...

Bu arada ben Gelin Ayşe'nin blogunu okuyamıyorum :( Ve de merak ettim eklemeden geçemedim...

Herkese hayırlı günler...